Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2010.

Professio

Nihil proficio, guttatim scribo.  Quid?  Num difficiliora sunt omnia, dum senium nos vincit?  Non ita, non ita, mihi saltem.  Nam, etsi senectutem ingredienti, animi satis est, satis alacritatis, satis etiam nunc in corpore roboris.  Et mihi lingua haec, qua nunc utor, semper cordi est, ea uti placet, eam discere juvat utendo.  Sed hoc forsitan accidat, quod incommoda docendi, quae nunc infinita sunt, foras relinquere conor, aliam domi personam agere cupio atque latini professorem.

Ceterum talem esse professorem me perraro fateor nisi aliquando, cum publice quaeror.  Multo alium videri malo, multo alius domi sum.  In aedibus meis spectator sum, lector, mechanicus, nebulo, philosophus, sutor, coquus, ardelio.  Displicet vere latinistam tantum agere in penetralia reducto domestica.

Nec etiam per viam ambulanti, cum casu interrogor, latinum profiteri placet.  Cum etiam graecum hodie profitear, esse me linguae grecae professorem interroganti respondere malo.  Cur?  Quia taedet me illorum tritissimorum responsorum.  Nonne unquam audistis?  "Latinumne doces?  Ah, lingua latina multum placebat mihi, dum studerem.  Ecce: rosa rosae rosam rosa rosis..."  "Quid?  Etiam nunc illud in studiis?  Nonne jam pridem omissum est?  Cui bono latinum?"  "Dicisne?  Sursum corda, magnis itineribus, nemine discrepante!"  Taedet, piget, paenitet.  Nunc igitur professor linguae graecae sum.  Hoc dicto tacuerunt omnes, non aliter miseratione te multa conspexerunt, at tacent!

Abeundum nunc est, ignoscatis quaeso.  Valete.

 

06/02/2010 19:35 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Circumstantia

Sed heri commentarium incipienti id propositum non erat mihi, de professione loquendi, sed de libro quodam.  Nonne hoc habet senectus, quod delirare pateris lentiore animo?

Hic enim est liber quod lego, quod omnibus quibus historia juvet commendo: Victoris Klemperer ephemerides, quinque vel sex abhinc annis in Hispania editae hoc sub titulo: ’Testimonio esse volo usque ad extremum diem’.  Et vere ex omnibus testimoniis quae de illo tempore legerim (Klemperer, natus exeunte undevigesimo saeculo, paulo plus quinquagesimum agebat annum aetatis illo 1933 quo nazistae Germaniam conturbare coeperunt, illius regiminis casum videre potuit) hoc longe optimum, ditissimum, minutissimum est.

Nimis multa, dicet aliquis, de maximis praeteriti saeculi bellis, multa de magna francica eversione rerum legere placet.  Et haec est causa: quod, sicut geologi vel physici pro certo habent principium uniformitatis (nihil nunc accidit quod non eodem modo accidisset tempore magnorum reptilium, nulla domi lex physica viget quae non eadem vigeat in galaxia maxime longinqua) idem ego pro certo habeo non multo firmiora et tranquilliora esse tempora nostra quam Ludovici XVI fuissent, ex diversa materia non esse nos fictos quam Adolphus Hitler aut Sophia Scholl (ut timidissimum et fortissimam hominum indicem).  Etenim cum viis perambulo urbis, et in aedibus, et in officinis, eos placet contemplari (ecce Fouché, ecce illam Mata Hari percelebrem) qui per circumstantiam tantum impediuntur quin omnia quae intus habeant nobis exundent atque effundant.

Quid dicebat?  Nonne alio iterum abeo atque consulueram?  Sed tempus quoque abiit.  Valete.

07/02/2010 22:56 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Inter serpentis spiras

Novissima incommoda prohibuerunt quin scriberem.  Sed mensem avolare nolo omni vacuum novo commentario.

Pauca de Victoris Klemperer ephemeride dicere coeperam; plura nunc aperire volo, nam ejus diarium maximo perlegi fructu, eo etiam quod in paginis morabar atque plurimas interdum ex iis notulas excipiebam.  Immo tardius etiam legere oportebat (hoc aliquando venit in mentem ephemerides legenti) ita ut dies lectionis quisque suum comitaretur gestarum diem: sic lector gradatim per duodecim annos (quibus Victor sub nazistico regimine vixerat) ad gaudium, ad errores, ad terrores, ad spem, ad ignorantiam, ad famem, ad horrorem ingrederetur una cum auctore, eodem gradu vexationes vel laetitiae causas pateretur ac qui vere passus est.

Sicut in tabula illa a Borges inventa (qua pars quaeque eadem fuit magnitudine atque imperi ad quam responderet), ita legendi tempus, et horae ad legendum datae, ad horas et tempora responderent vivendi atque experiendi.  Sed hoc maxime prohibebar ejus modi lectione: quod magis magisque in paginas cupido augebatur cognoscendi (quando, quo pacto manus effugeret Gestapo, num iterum caperetur, num domum recuperaret) et (quod nunquam antea diarium legens visus sum experiri) non minore appetitu finis adipiscendi capiebar quam si fabula fuisset detectoria.

(Cras sequar.  Valete.)

28/02/2010 23:29 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris