Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Noviembre de 2009.

Ave, Ludovice frater...

Quem commendas librum legi, quot abhinc jam annis?  Quindecim?  Tot?  Tot quidem, nisi plus.  Multa de scientia physica et mathematica illo anno legi, nonagesimo et quarto, nisi fallor.  Inter libros qui maxime placuerunt non iste fuit (forsitan quia minus intellegeram) sed alter e quo multa mihi plane nova visus sum excipere, c.t. ’Chaos’.  Illud papilionis inter Seres volitantis per quem Lutetiae tres post menses procella oreretur --vulgatissimum postea-- et quid essent fractales, et placita meteorologi Lorenz primum audivi, atque notiones illas stupui, chaos rem esse opinione ordinatiorem, series chaoticas ex formula simplicissima gigni posse, dificillimum esse demum seriem parare chaoticam quae non per formulam, etiam simplicissimam, exprimi posset.  Scientia mathematica, quae tibi cordi est, etiam me ignorantem trahebat, atque ab ejus deliciis (serio dico) magis stupens quam callidus trahor.

Heri quidem, ne longius abeam, per Caesaraugustam spatiabar cum Ludovico.  Huic antiquo amico morbus quidam corripuit quo negotiis atque otiis multis prohibetur; qua de causa nunc ad mathesim quamque totus incumbit, physicam et mathematicam imprimis.  Medici Ludovicum monent ut longe perambulet, itaque difficile est eum convenire sine prolixa coloniae perlustratione.  Ecce nos ergo sursum deorsum vias caesaraugustanas currentes (illi insuper non satis est placide incedere, et super omnia gradum amat incitatum), cum tandem ego jam fessus atque anhelans, mihi deprecans iter infinitum, Ludovico exhortor ad exhibitionem pictoricam visendam.  Intramus.  Locus est amplus et amoenus; picturae non spernendae sunt, etiam nos eramus soli.  Sed cum tabulas admirari conabatur Thersites, nihilominus Ludovicus ad sermonem redit quem via texuerat.  Qua de re, nisi mathematica?  Ecce denuo Euler et doctrina de ’minima actione’ (novistine? equidem nequaquam), cui his diebus totus est deditus.  Facetum par, visu dignum, alter tabulas contemplari conans, alter doctrinam ’minimae actionis’ explicans multis manuum actionibus!

Nam vide quid accidat mihi seni.  Nihil intellegebam.  Magis magisque in dies, nihil intelligere videor.  Stultior in dies fio.

Inter studia antiquitatis graecae (quibus nunc magno gaudio incumbo), librum nuper legendum sumpsi, in lycei bibliotheca inventum.  Nomen: ’Archimedes’.  Quid scis de Archimede?, ex me ipso quaesii.  Pauca, nihil.  Nescio quid de diademate et lavacro, de heureka et speculis ustoriis.  Lege ergo haec: non vitam, sed opera narrat.  Nimis multae aequationes ibi sunt, sed...  Denique librum sumpsi atque illa ipsa nocte legere coepi: ecce Thersites in lecto, formulae studens lunularum Diophanti: geometricum problema, eorum quae sibi non difficilia ducere solebat.  Intellexit postremo, vel intellegere credidit, et dormivit.  Sed postridie, cum resipisceret, librum apud se apertum repperit, illud problema aspicit lunularum: oculis contemplatur delineationem, lineas perlustrat, mente nihil capit.  Ubi erat illud quod vesperi intellexerat?  Abierat, exierat, perierat.  A, Thersita (tunc cogitavit), diphthongis et casibus stude, geometrica et mathematica sapientioribus relinque!

Illud tunc cogitavi.  Sed forsan mutabo consilium.  Vale.

12/11/2009 21:26 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Grippe A

Morbo domi teneor blando lenique per totam hebdomadem.  Solis enim die febrem passus sum cum artuum doloribus, symptomata ejus morbi quem influentiam vocant vel grippe.  Lunae die, cum febris maneret, medicum telephonio arcesso.  ’Num urget valetudo?’, quaerit mulier.  ’Non admodum’, fateor.  ’Cras igitur doctor te viset, nam hodie non vacat.’  Cum ergo martis die medicus domum advenit, febris me dormire noctu siverat, nec mane redierat.  Nihilominus amicus Joachinus pectus auscultat, guttur examinat lingua cochleare depressa, symptomatum narrationem audit.  ’Grippe A cepisti, amice!’, ridens dicit.  ’Serione dicis?’  ’Serio dico.  Sed quiesce atque sanabis.’  ’Sed nullam jam febrem patior!  Cras in lyceum eram iturus!’  ’Minime.  Manendum est tibi domi quieto per septem dies!’

Ecce me domi quietus.  Nec febris regressa est, nec ullum dolorem patior.  Sed in tanto pavore ille morbus est, ut imprimis caveatur contagio, nec ipse ausus sim jussa spernere medica, non quia mihi timeam, sed dicta metuo eorum quibus summum est numen Securitas.

Sed forte libris non careo.  Unum lego cujusdam Kagan, historici, de bello Peloponnesiaco, interdum cum altero commutans: memoriae Mario Onaindia c.t. ’Pretium libertatis’.  Plura forsan alio scribam die de his libris.  Valete.

20/11/2009 22:22 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 4 comentarios.


Obmutuerunt

Cortis agitatur: anseres gallinae equi canes hinniunt grunniunt coassant latrant.  Iterum Hispania frangitur!  Nonnullorum actorum diurnorum duces catalanorum edere convenerunt epistulam ’de dignitate catalana’ (etiam ’de majestate catalana’, si male non intellexi) antequam sententiam det tribunal constitutionale de summa lege a senatu catalano lata.  Multa acriter respondent acta diurna ceterae nationis (si licet sic loqui: matritensia vocabunt alii).

Millies diceres eadem audita esse.  Non autem ita.  Equidem, cum optima quaeque sentire coner, quosdam audio qui non audiuntur.  Nemo enim loquitur de militibus, nemo enim miles verbum facit.

Nonne hoc novum, nonne hoc pulchrum, ut milites denique in Hispania taceant?

Quod alii in aeternum obmutescant (betae, quercus) futurum, si di faverint, sit.

27/11/2009 23:26 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris