Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Septiembre de 2008.

Iter gallaicum

20080902125405-8ix1-014.jpg

Suspiciose me ipsum video iter facientem; nescio utrum abeam magis ut alio caelo fruar, alias gentes conspiciam, diversos gustem cibos, an potius ne nimis suarum ipsius gentium, ciborum, agrorum taedeat viatorem. Hoc saltem iter plus feci fugitivus quam appetens. Nonne enim festos popularium meorum dies fugiebam? Nonne hunc stolidum morem vias inquinandi suco lycopersicorum? Hanc immanem et absurdam cupiditatem vigilandi tota nocte sub nebulis strepitus et alcoholis?

Sed parum interest qua specie tegatur iter. Ipsum splendet, si sanus, si bene auferare comitatus.

Fere trecenta photographemata retuli. Civis japonicus factus sum! Odi mundum aspicere per oculare machinae, at, tam facile est hanc parvulam gerere, tam commode inservit, tam vili pretio imagines servat!

Quanta voluptate novas vias adivi! Credebam ego, immo verebar, ne senectus voluptatem tereret peregrinandi. Haud ita, in praesentia.

Etiam jam nota loca visimus. Burgis in primis, in capite Castellae (quod duos pueriles annos incolui), quo gaudio veteres vias transgressus sum! Placent mihi hae urbes antiquae Castellae, quas pauperes cognovi, nunc divites factas, lauta facie pulchroque et alacri animo nunc invenio. Hanc praecipue Burgensem viam millies percurri puer. Valete.

02/09/2008 12:56 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Respice me, viator

20080902215915-8ix1-058.jpg

Cum trecentis photographematibus jam metuendum esse me vobis certus sum. Mittite autem timorem, vobis parcam et tantum triginta vel quadraginta inferam.

Ex omnibus quae viderim, templum cathedrale burgense in primis miratus sum, nam aedes illae (et oppidum omne) nigra et denigrata memoriâ manebant meâ (ibi jam puto dixisse me duos annos incoluisse puerum), et nullo modo eram paratus ad tam lautum, tam magnum et talem splendorem quali nunc apparent viatori. Qui luxus, quae formae! Ex atro in candidum redditum. Si quindecim annis cathedrale burgense vidisti, nihil vidisti.

Multa mirabar jam nota, multa etiam omnino mihi ignota. Ad capellas omnes aditus liber, ad claustrum, ad cubicula interiora. Placuit.

Ne longior fiam, en sepulcrum canonici cujusdam, marmorea renascentis aetatis gemma. Sub imagine pietatis, grutescis et conchis ornata, legere possumus hanc piam commonitionem: ’Domine, quoniam in te speravi et in te confidit anima mea’. Durus erit deus si rem tam justam non respicit. Vir qui tam pie alloquitur deo, sicut titulus docet, est ’R(everendus) P(ater) Jacobus de Bilvao, prothonotarius, canonicus burgensis, primus hujus sacelli capellanus major’; qui ’certum habens omnino mortem omnibus esse subeundam, hoc sibi matrique dilect(a)e monumentum vivens posuit.’

Jam in pace requiescere potest. Illico mortuus videtur.

02/09/2008 21:59 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

De Legione et de leaena

20080903204608-8ix1-145.jpg

Cuidam discipulae (non earum splendidiore Minerva, jam intelligere potestis) male cessit hesterna probatio. Hodie mater (quid non pro catulis matres conentur bonae!) ad me adiit, nequam et inverecundum me vocavit. Vae mihi stulto! Cogitationibus oppresus vix prandium sumere potui. Rem reputate: nunc primum multis in annis hoc accidit mi. Sed celeriter refectus sum. Cui tale non hodie contigit? Nemo saltem in me impetum fecit sclopetis armatus. Hoc consilii cepi: rem aperiam vobis amicis (quam tacere fuit primus conatus), ut solamini mihi sit conscientia vestra, et ad aliam me conferam.

Quidni? Ad iter meum respicio. Non Burgis modo, etiam Legione fui, obiter siquidem, Legionensis regni in capite. Quam formosa est illa colonia Legio VII Gemina! Nonnullas horas ejus vias spatiati sumus, egregia nota palatia atque minus notos at non minus caros urbis angulos contemplati sumus, cenavimus denique in ’vico humenti’ (sic ibi vocantur viculi et plateae ubi cursim aut lente sed semper laute comedere licet).

Multa sunt loca quae praeterire Legione non debemus (crypta Sancti Isidori, mihi quidem, inter alia), sed hoc photogramma nunc excerpo: forum maximum est urbis, et quas videtis aedes sunt civitatis. Hoc in primis mihi placuit, quomodo cives omni aetate subselliis fruantur lapideis quibus ornatur domus civica. Non omnibus in oppidis ita vicini sibi assumunt publicam viam, non in omni urbe populares tarde et placide transeunt vias, tempus terentes vespertinum variis sermonibus vel inaniis! O frigidulus vesper legionensis, quam optime doceres nos, si dociles essemus, illud dulce nihil agere!

Valete, amici, his fruimino suavibus horis septembrinis!

03/09/2008 20:46 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 5 comentarios.

Lumen

20080905073420-8ix1-219.jpg

Dies atri. Non, id nimium est. Dies cinerei, aliquanto fusci.

Homines non sunt mali. Utinam forent! Utinam, dico (seu potius Plato dixit, sed locum quaerere omitto), utinam mali forent, id est, malum sibi ratione et conscientia selegissent! Spes tum esset ratione et argumentis eos suadendi bonum. Sed homines mali non sunt. Vita iis est plerumque dura, tristis, miseranda. Quibus filii sunt e pueritia exeuntes difficiliora adveniunt nonnulla. Luctantur, operantur, temptant. Luctamur, insudamus, adnitimur.

Mutavi consilium. Platonem translego locum quaerens, sed frustra. Quis vestrum, lectrices vel lectores doctissimi, scit ubi locorum pronuntiaverit Socrates illud percelebre utinam?

In diebus obscuris, nihil melius quam luminis memoria. En dies qui splenduit nobis in Palearibus (vel Pajares), in saltu qui aditus est ad asturicas valles. En valles ipsae montesque astures, caerulei sinceritate et distantia!

05/09/2008 07:34 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Incauti

20080906105936-8ix1-004.jpg

Frustra cruento Marte carebimus
fractisque rauci fluctibus Hadriae,
frustra per autumnos nocentem
corporibus metuemus Austrum:

visendus ater flumine languido
Cocytos errans et Danai genus
infame damnatusque longi
Sisyphus Aeolides laboris.

Haec Mantis religiosa domi inter folia aloes inventa heri est.  Insectis quam gracilis, viridis, formosissima mors incautis!

06/09/2008 10:59 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Sanctus Marcus

20080911205550-8ix1-198.jpg

Ignoscatis mihi quaeso qui forsan ad hoc blogum frustra veneritis: probationibus adfui, discipulorum comes, universitati studiorum adeundae, domo igitur tot afui dies.  Insuper, rescula putidula me distrinxit.  Hodie volo photogramma saltem apponere, ne piger nimis videar.

Hoc est claustrum coenobii Sancti Marci in Legione.  Ibi in vinculis fuit Franciscus Quevedo, hispanus poeta quem in primores habeo.  Monasterium illi minus placidum fuit quam mihi.

    Retirado en la paz de estos desiertos,
    con pocos pero doctos libros juntos,
    vivo en conversación con los difuntos
    y escucho con mis ojos a los muertos.

Illi septimi et decimi saeculi poetae cum morte saepissime versabantur.  Valete.

11/09/2008 20:55 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Januae

20080913190838-8ix1-136.jpg

Excussatum me habeatis, Nemo Oudeis et Ludovice Bracarensis, ad quorum nuntios ne verbum quidem feci. Hos dies vere distentus fui variis negotiis.

Nemini gratias ago de verbis Platonicis. Proxima sunt sententiae quam volebam, at eadem non sunt; dubito autem quin ipse mente finxerim mea. Mihi videor aliquando in Platone legisse: ’Homines si mali vere essent, id est conscii et ratione, spes esset ut ratione et per conscientiam mutari in bonos liceret’.

Nescio quid arcanum Ludovicus meus noverit, sed verba ejus, quae semper avide exspecto, id temporis adveniunt cum magis necessariae mihi sunt. Casu in ordinatro meo inveni tuam, Ludovice, inscriptionem cursualem, et ad te private, utinam molestus ne sim, gratias maximas misi.

Celeriter ad imaginem. Januae hae elaboratissimae sunt templi cathedralis legionensis. Ex robore factae mihi videntur. Valete.

13/09/2008 19:08 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Vox hispanica

20080915144915-8ix1-115.jpg

Domum heri rediebam vesperi, paululum melancholicus, viam subiens meam. De qua via aliquid praedicere oportet, nam valde est acclinis, ut in fragosiore oppidi parte posita: non modo dura ascendenti, ut nonnullis sistendum sit interdum ut reciperentur, sed etiam descendenti periculosa est, nam ita est praeceps ut necesse ad muros affigere fuerit ansam continuam, aliter capita omnia frangerentur tempore gelido.

Domum ergo regrediebar proclivissima ad domum via. Et tristiculus eram. Qua de causa? Omnibus, et nulla. Nec laetitiae nec tristitiae causae desunt huic caninae vitae quam agimus. Alias ergo tristes, alias laetantes sumus, ne nimis insuper nostrorum dierum taedeat nos. Heri vesperi tempus erat mihi melancholiae. Ad domum ergo subibam tarde, cogitabunde.

Non utcumque tam tarde grassabar quam vicina mea Felisa, quae praeibat. De Felisa aliquid dixi: nonaginta complere annos jam non potest. Cernua illa bursam cibariorum trahebat. Si attentus fuissem, jam bursam arripuissem urbanus; sed heri totus in me eram, vix appropinquantem Felisam sensissem nisi haec, irata in bursam, in viam proclivem, in vitam omnem jam sibi nimis longam, clamavisset...

Nunc ignoscatis mi oportet, amici, nam Felisa latine non loquitur. Et me probum historicum decet historiam non mutare, immo deorum mortaliumque facta et dicta, sapientia vel insipientia, ignobilia aut egregia, qualia fuerint exactissime referre. Et Felisa clamavit, sed non latine clamavit, at vetere hispanica voce, quam ita sonat:

--¡Cuesta de los cojones!

O mutabilia hominum consilia, varium et instabile mortalium cor! Hac audita voce, melancholia ex me raptim fugit, captusque fui gaudio stulto, si vultis, at non minus certo solidoque. Simul animum mutavi, Felisam vidi, bursam arripui, laetus homo factus sum.

Quid mi acciderit? Nescio. Sed vita omnis, alias tristis, alias laeta, jam facilis, difficilis saepe, nunc sursum, nunc deorsum, insipida res est, quam vivere operae pretium non esset, nisi ipsa vita in se haec semina rabiei, iracundiae, furoris non contineret, quibus potis est ascendere milliens praecipitem viam nonaginta annorum.

In imagine est maxima Burgis gestatio, ’El Espolón’ appellata.

15/09/2008 14:49 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Burgensis cinis

20080917212634-8ix1-049.jpg

En lapis quem in templo cathedrali Burgensi nuper inveni.  Epitaphium sic legi:

"Joa(n)nes Maldonatus, cujus ex[s]ta(n)t studiorum monumenta, sub hoc saxo recumbit."

Num ille Johannes Maldonatus est, qui scripserit ’De motu Hispaniae’, pellucidum relatum de tumultu Hispaniarum nobis noto sub nomine ’Comunidades’? Volumen jam evolvi ab Ángeles Durán editum illius operis, quae docta mulier opinionem meam confirmat. Maldonatus originem habuit Salmanticensem; vixit septuaginta annos, inter 1485 et 1555 vel circa, Burgis praecipue, ubi litteras humaniores docuit. Comoediam etiam composuit ’Hispaniolam’, ab eadem editam sapienti.

Ex opere illo ’de motu Hispaniae’ hanc sententiam notavi: "Verum hac scribendi peculiari nostrorum incuria magnam Hispaniae nobilitatis semper jacturam fecit". Etsi imitatio Sallusti videtur, vera tandem dicit. Valete.

17/09/2008 21:30 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Fides et pietas

20080920205557-8ix1-075.jpg

Mensem hunc agitata mente fero.  Vix mihi vaco, paulum blogo et, quod molestum est, amicorum bloga non lego.  Ii autem scribunt pulchra, quae inter commentarium hunc legite ab Nemine nostro elegantissime contextum.  Etiam Sandra nostra imagines nobis dedit tramitis cujusdam placidi per salinas.

Scribere moles est.  Huc autem adeo ne defunctus videar, etiam mihi ipsi.

Imaginem collocare, gratiae dis agantur, difficile non est.  Ex galaico itinere multis comitatus redii.  En parvula pars sepulcri dominae Menciae de Mendoza, comitis stabuli Castellae uxoris, quam videre licet in capella 'comitis stabuli' dicta.  Pietatem fidemque parvula canis significat, et lapidarius bestiolam finxit egregiis cura et amore.  Valete.

20/09/2008 20:55 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Stellae

Sexta hora matutina.  Magnum G hibernum: Aldebaran, Capella, Gemini, Procyon, Sirius, Rigel, Bellatrix, Betelgeuse.  Clara nox.  Etiam arcus Orionis nitide lucebat.

Iam aliquot dies hic nihil scribo.  Sunt steriles dies, sicut laeti, sicut tristes.  Dies qui memoriam post se nullam relinquunt.  Sunt quoque dies quorum memoria teneri nullo modo cupimus.

25/09/2008 07:46 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Mensis oblivione dignus

Longe dubitavi utrum ad amicos qui has nugas legitis aperire mihi liceret quasdam molestias quas nuper passus sum. Nam de cotidianis cogitationibus, non autem de me garrire volebam. Sed hodie breviter exponam, ne diutius hac haeream vacillatione.

Quarto septembri die parentes duarum discipularum a me in probationibus nuper rejectarum impetum in me publice fecerunt et coram gymnasii auctoritatibus graviter me objurgarunt. Me injuste in filias gessisse, eas rejecisse non pro ipsarum scientia, sed odio meo in puellas peculiare. Se toto orbe publicam facturos indignitatem meam, et actis diurnis et televisione palam edituros. Et primum omnium de probationibus recusationem illico proposituros. Quod cum mihi primum in vita accidisset, imaginari potestis quo maerore et qua anxietate his rebus affectus sim, eo magis quanto minus eorum noxius. Sententiam  autem probationum cum non odio sed ratione tulissem, utcumque confirmavi.

Quinto die septembri, dum commentarios parabam de recusatis probationibus, rector gymnasii me docet alterius puellae parentes in jus de filia vexata trahere me parare. Quo animo illos essem dies ex blogo conjicere potestis.

Multas horas hujus mensis impendi in defensionem parandam injustissimi impetus. Multa didici, inutilia plerumque homini probo. Hic absunt a re. Interim, anxius eram. Timebam certe ne quis arbiter characteres mutaret nostros, parentum suspiciones eodem fulciens. Sed hoc maxime verebar, ne munus meum, quo alacriter et laetus hactenus functus sum, in odium his rebus abhinc haberem.

Hodie rector gymnasii nuntiat se certiorem fieri ab academica auctoritate sententias meas confirmatas esse ab arbitro vel inspectore vel quolibet qui probationes rependisset. Aliquid accipio solaminis.

Cras gratias agam auctoritatibus. Sed gratus semper in primis ero discipulis meis, optimis discipulis meis et hodiernis et praeteritis, sine quorum auxilio, gratia, amicitiae plurimis emolumentis vix hos dies perferre potuissem. Valete.

26/09/2008 20:52 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Inter Aurenses

20080928113555-8ix1-263.jpg

Soror major sexagesimum adepta est: cum ea hodie comedemus.  Cursim abeo.  Si plus temporis nunc haberem, aliquid dixerim ultra hanc inaniam; et si callidus forem, verba mea lucerent et vos miraremini.  Nec temporis ullam habeo micam, nec cetera dantur.  Ergo photographema.  A, quam magna fecisti, Niepce bone, vel Daguerre sapiens, vel quicumque fuisses!  Haec imago ex Aurensibus venit, vulgo Orense.  Placuerunt mihi hi fortes arcus, ex veterrima parte episcopalis domus.  Valete.

28/09/2008 11:35 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

None anni mensis, vale

20080930225834-8ix1-281.jpg

Septembri mensi valedico. Suavis mihi non fuit, ne bonus quidem. Sed aetas sic transit. Sunt quaedam bona, sunt quaedam mediocria, sunt mala plura... Aliter vita non fit. Habemus quibus laetari possimus, habemus quibus orbem caelestem querimoniis implere liceat nobis. Ergo plora, sis, vir parve, exsulta, si mavis. Democriteum morem vel Heracliteum sequi in manibus est: tibi selige quem aveas.

Risus utilior est mihi quam planctus, eo semper utor prius quam supercilio vel bile. Hoc consilium meum non est, non est philosophica ratio, ne conscia quidem electio: corpus, ut ita dicam, coegit. Sunt enim homines quibus ridere insitum est, sunt quibus placet plorare.

Eorum, quibus voluptas est in lacrimis, multos novi. Morbus, vulnus, damnus illis est quodam modo donum optabile. In iis incommodis, qui nihilominus incommoda sunt, vita ipsis plenior est, dignior, etiam jucundior. Quamquam juvenes sint, sicut senes vel anus loquuntur de senio, de morbo, de injuriis. Dum oculis te tristibus intuentur, narrant se a psychiatro dosim majorem medicamentorum accepisse, vel patruelem se puerum vexavisse, vel servos in se neglegenter gestos esse.

Hos tanquam pessimam pestem fuge. Dum te querimoniis obruunt alienis, de te parant statim queri. Nunc auris es, incus eris cito mallei eorum tristis.

Ultimum photographema itineris, mihi credite. Castellum est in Puebla de Sanabria, ubi comedimus jam redeuntes. Valete.

30/09/2008 22:59 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris