Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Octubre de 2008.

Vincentius abest

Vincentius Pasqualis, pictor et amicus, de quo novembri mense anni MMVI hic loquebar, post longam cum cancro pugnam trium annorum (jam tum patiebatur), diem obiit ultimum jovis proximum.

Quid de homine bono dicendum?  Hic diversissimus fuit istorum de quibus heri loquebar.  Vincentius nihil de se queri, totus ad amicos dari.  Subridens advenientem accipiebat de ejus salute quaerens, de ejus curis, non de suis, sollicitus.  Meministine dierum ultimorum Emmanuelis Kant, quos nisi fallor Quincey descripsit?  Vincentio integra fuit humanitas usque ad horam extremam.

Vincentio placebat doctrina sufi, vetus Hokusai, magister Eckhardt.  Vale, amice.

01/10/2008 07:35 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Uriel da Costa

’Exemplar humanae vitae’ heri relegebam, quod Uriel da Costa de vita sua paulo prius conscripsit quam sibi mortem conscisceret. Novistine opusculum? Aptissimum non est ad animum reficiendum, immo capax contristandi scurras bis duodecim. In Lusitania natus, educatus judaea religione, hanc prius reliquit, solum deinde natale, atque Amstelodami vivens cultus civiles et ritus hebraicos per vices coluit et respuit, admissus vicissim et excommunicatus e gente judaea ibi colente et, quod gravissimum ei foret, ab ipsius rejectus familia, sola matris exceptione.

Quae species hominis fuerit Uriel da Costa? Cur non tacuit, quod ei potissimum fuisset? Cur in vultum phariseorum opiniones jacere decrevit legi Mosis contrarias, quibus vix unus aut alter Amstelodamensium civium publice consentire potuerit? Ipse in libello de vita sua fatetur:

"Amici, utile quidem est, ut unus multis cedat, ne ab illis lanietur; sed non omne, quod utile est, pulchrum statim est. Pulchrum profecto non est cum ignominia discedere ac violentis et injustis trophaeum relinquere. Debetis igitur fateri virtutem esse laude dignam superbis resistere, quantum fieri possit, ne male facientes et utilitatem ex malitia capientes in dies magis superbiant."

’Quantum fieri potest’. A, quam pessime id perpenderit Da Costa, quod ipse facere posset! Animus non illi fuit optime temperatus ad molestias illius saeculi ferendas. Hypocrisi caruit, qua opus ei fuisset, ut potentiam pharisaeorum toleraret; virtute caruit deinde, ut fortiter pateretur onus excommunicationis vel crudelitatem poenae in legem redeuntis. Demens a suis judicatus est: haec fuit intemperantiae culpa.

Quae sors nostro tempore tali homini contigisset? Esset nunc fortasse libertatis cogitandi assertor amabilis, etiam cum pagina in actis diurnis, vel minuta aliquot in televisione. At illo saeculo fuit, vulgi osor, a vulgo perosus et dilaniatus.

02/10/2008 22:23 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Octobris mensa

Dominus hodie vere fui, nam domum totam tersi. Etiam ficus folia, quae solum cooperiebant cortis, collegi ac ejeci. Vestes cunctas complicavi, mensam scriptoriam in ordinem redegi. Casu infelici prandium, quod simul parabam, etiam in carbonem per neglegentiam redactum est. Fortuna autem non me reliquit: amica quaedam telephonavit: "Sol agros laetificat, quid si patellam e thermopolio sumimus ac rus una eximus comedendi gratia?" Sine mora "Ego vinum --respondi-- afferam et placentam." Quis tale donum rejecisset? Patella (vel ’paella’ hispanice sultis) capitis conditorem condemnavisset, cetera pergrata fuerunt.

Vesperi nihil egi. A, quam bene disco, senex dum fio, agere nihil! Nam libro statim sumpto consopitus sum. Munus Dionysi! Hoc scribo vix experrectus, nam diu dormire non suevi: mendis ignoscite, amici, et valete.

05/10/2008 23:03 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Tempus viride

Nihil scribo, sed me pudet. Piger sum conscius. Et hos continuos dies abero, nihil tum scribam. Age, Thersita, dic aliquid.

Sed de qua re? Sunt dies quibus nihil cupis, nihil habes, nihil gestis.

Insuper, hac hebdomade tota in britanum auctorem incumbo omnibus notissimum nisi mihi, qui ne lineam quidem illius ante legeram. Qua de causa nescio, ineunte octobri liber in repositorio bibliopolae insiluit in oculos, cui titulus erat ’Humanum continens’ (The human factor): emi, perlegi, ita placuit ut proximo die tres alios mihi pararem ejusdem auctoris, qui sunt ’Brightonianum crustulum’ (heri finiebam), ’Tramen Constantinopolitanum’ (quem hodie mane coepi) aliusque quem recordari nequeo.

Est mea hebdomas greeniana. Sed quid dicam? Quem ad finem duas vel tres ineptias mendis plenas balbutiam? Immo brevis ero: placuit auctor, amici, eum vobis commendo. Valete.

09/10/2008 20:25 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Absentia

Puerilis superbia, quae generi humano insita est, aliquid detrimentum capit quoties illud, quamquam notissimum, casu patefit: mundum sine nobis optime currere.  Domum post aliquot dies regresso, vicini salutant quasi non tota hebdomade afuissem.  A,  quam ad mapalia quisquiliasque sunt attenti!  Illi nihil de Thersita, immo de consulatus petitione americani, de vitiata haud longe ab stupratore puella, de miseris argentariis, valoribus eorum deminutis, curant.  Ita, ita vero, talis est mundi vanitas.  Cum ergo me nihil universus respiciat, cur ego magis sim anxius de ipso?

Hoc argumentum, etsi stupidissimum vobis videatur, nuper audivi ex adulescentulo quodam in probationibus ab universitate rejecto:  'Si studium generale nihil de me vult, equidem nihil de studio generale quaeram!'  Fortiter dixit.  Nunc cerevisias propinat in thermopolio et catinos anteponit populo.  Dura in universitatem animadversio!

18/10/2008 20:59 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Comoedia rotunda

E pellicula cui titulus 'Lecta cremanda' multos collegi risus.  Fratres Coen diceres omnes formas atque aspectus dipingere decrevisse stultitiae humanae.  Quod hoc in opere miro exitu assequuntur optimorum histrionum auxilio, nam digni sunt attentione nostra Pitt, Clooney, Malkovich et ceteri.  Placuit illa mulier quae primas egit partes (nomen amisi, sed uxor est, ni fallor, alterius fratris, jam in 'Fargo' excellens), immo omnes quos secundarios vocant magnifice se gesserunt, et chirurgus aestheticus, et orthodoxus presbyter, et cynicus advocatus.

Taedet persaepe cinematographiae Civitatum Foederatarum, sunt autem quae excipi licet.  'Haud senibus regio' voluptate, majore autem hanc vidimus, nam ridere malumus quam horrescere.  Valete.

20/10/2008 21:40 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Exsul

Longa et inexpectata epistula ad me mittit Ataulfus, de quo nihil quattuor annos notitiae ad me pervenerat. Is vixerat olim Turiassone, quo adierat magistratus comes, suae uxoris, per quam eos noveram. Sed tertio vel quarto anno turiassonensi vix transacto, Ataulfus captus est amore Claudiae, puellae Americae australis, et, minime matrimonium respiciens, omnia reliquit et oceanum transiit. Bis terve deinde per aliquot mensibus telephonio loquuti sumus (ille Bonis Aeribus vocaverat), nihil autem postea. Usque ad heri.

Attente legi: tria erant folia. De vita aliqua narraverat, de parentibus Claudiae, de laboribus et picturis. Est plerumque contentus. Sed Turiassonem desiderat, conventus nostros quibus multa colloquebamur multumque ridebamus. Huic argumento duo ferme folia consecravit. Finem cito perlegi: mandata ibi fore credebam. At deceptus fui. Nulla erat petitio, nisi statim ut responderem et amplius de nobis tractarem.

Stupeo. Puer vere nos desiderat. Non Barcinonem, patriam demum, sed vicum nostrum parvulum et caelum nostrum quod vix quattuor annos gustaverat. Quid enim? Respondebo.

Tres continuos dies pluit, ranae fiemus.

22/10/2008 16:12 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

O Saldo

20081027000238-7x27-024.jpg

De Pyrenaeis montibus descendimus filia major et nos, ubi heri totum egimus diem, quam pulchrum, quam apricum, quam placidum!

Iterum ad fluvium Escarram conscendimus. Sex vel septem annis huc, in hunc locum qui ’Saltus’ vocatur (’O Saldo’ lingua pyrenaica), ceciderat filia, cum puella adhuc esset.  Metus, vestes irriguae, nihil ultra.

Heri nihil metus, sed alta pax in valle, tintinnabulis acutis interpuncta et gravibus rarisque mugitibus vaccarum.  Magnum fecimus proventum fructuum rosarum!

27/10/2008 00:08 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Nova

Vita semper nos deprehendit alio intendentes. Mutat aetas et subito, dum minus sperabamus, certiores fimus et stupemus. Est morbus qui explicabatur et erupit, est fetus qui ad partus finem appropinquat, est inimicus qui furtim sectabatur et impetum tandem fecit. Est nescio quid, semper inexspectatum.

Et, quoties quid mutavit, metuimus. Nihil magis veriti sumus quam novas res, quia inexploratae, ignotae, ideo timendae. Illic murus repente obest. Num superare valebimus? Ecce via aperitur. Num percurrere poterimus? Aliquis offecit nobis. Nonne vincemur? In novis saepe timor, major procul quam comminus. Cum enim ad murum pervenimus scalae conspiciuntur; iter, prope ab oculis, minus periculosum apparet; cum homine colloquentes suadere confidimus. Pericula sunt, praeter communem oculorum experientiam, tanto majora quanto minus propinqua. Cum appropinquavimus, paria nobis fiunt.

Denique murum conscendimus, iter ad finem vergit, hostem jam amicum vocamus. Sed aetas fluxit, nos debiliores et seniores sumus. Et nova nobis parantur.

28/10/2008 23:27 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris