Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Noviembre de 2008.

Nox Walpurgis

Mane erat trepidatio virginibus puerisque. Veneris dies, hebdomadis cauda est; sed aliud addebatur. ’Haec nox Halloween [sic] est’, inter se dicebant. ’Tune personam indues?’ ’Equidem exire non puto tali procella!’ ’Est mihi pulcherrima cucurbita!’

Vae nobis! Quod viginti ante annos incipiebat, penitus est introductum. Aragonia jam videtur Illinois. Statim celebrabimus diem gratiarum agendarum et gallopavonem comedemus cum jure vacciniorum.

Quid tibi, Thersita? Num diem celebrare defunctorum mavis? An Tenorium audire solebas? Cur irasceris pueris virginibusque? Quid si americani paululum fiunt? Senex severior ringeris. Nonne tu pari aetate noctem Walburgae celebrare decreveras, hac una de causa, quod Faustum legeras germani poetae, atque tibi placuerat? A putide homo!

Jam ut annuam pollicem erigam, jam virgulas significabo digitis indice et medio simul plicandis explicandisque bis terve!

01/11/2008 00:10 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Mirabeau ille dolium

Ex libris quos pater reliquerat (jam duos annos mortuus est) mea feceram duo volumina Historiae Magnae Eversionis Francicae, quae nung lego, a diurnario et politico Thiers conscripta. Pauca enim tempora mihi spectabiliora atque lectu digniora videntur. Et cum aliquot noveris horum gestorum narrationes, mirum etiam et jucundum est notare quis sit heros huic scriptori, qui forsitan auctori illi sit homo nequam aut scelestus.

Ataulfo quidem Thiers despiciendi sunt plerumque proletarii, Lutetiana plebecula, contra heros est magnus, purus, irrefragabilis, generalis Lafayette. Heroicus etiam, saltem magnus homo est Mirabeau rerum novarum fautor, cujus peccata minuere saepe conatus est historicus noster. Sed hunc primum annum Constituentis legens, iterum illud inveni scrupulum, quod, cum plurimae sint notitiae Honorati Gabrielis Riqueti, ’magni Mirabeau’ vel ’Mirabeau Tonitrui’ (ita enim eo tempore vocabatur), minimae contra sunt Mirabeau minoris, illius Andreae Bonifatii qui partes aristocraticas toto corde favebat et fratri, alteri Mirabeau, saepe lingua et aliis corporis partibus repugnabat.

Hujus Mirabeau minoris aliquid legeram olim in libro, quem amisisse lugeo, De risu in Conventione francogalla. Si major ’Mirabeau Tonnerre’, hic minor ’Mirabeau Tonneau’ vel ’Riqueti la tonne’ appellari solitus est, nam epulo et gulosus fuit et libidini deditus non fratre minus, et ipso multo crassior. Nullus illorum conventionalium, nisi memoria fallit me, majorem cachinnorum numerum excitare valuit. Risus fuit illi, ut liquet, telum adversus inimicos.

A, mutant tempora. Hodie est nobis Vicipaedia, et grex similium aliis sermonibus, ubi notitias quaeramus. Ibi alter Mirabeau nuper invenire potuimus. Plura ibi docti sumus de viro, id inter alia, linguam ejus certe non hebetem fuisse, cum fratrem ita condemnasset simul et laudasset una memorabili sententia: ’Si alio genere natus essem, ductus essem milvus ingeniosus; sed ea familia ortus sum ut videar stultus honestus’. Injuria mire laudatrix, laus vere contumeliosa!

02/11/2008 23:03 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Gratias agens

Nudius tertius, iterumque heri vesperi, apponere commentarium Sandrae Ramos blogo bis terve conatus sum sed, imperitia mea vel qualecumque alia causa, non valui.  Ita enim hunc nuntium hic et nunc scribo, ut amicae pronuntiem quod alibi tacere coactus sum: grates tibi, Sandra.  Nam multos ibi nexos nobis latinitatis amatoribus tradis aliorum eodem ac nosmet morbo aegrotantium, quod inter valetudinarios optabilissimum est, habere quibuscum de claudicante crure vel palpitanti corde vel de paululum molli faece (qui sermo non omnibus convenit) aperte et libere colloquamur.  Japonicus, italus, sicagensis...  Quam varius grex fimus.

In mentem venit pueritiam meam, Burgis sub fratribus cujusdam congregationis catholicae per duos annos actam.  Quidni dicam?  Fratres erant qui vocantur Maristae.  Hi fratres superbire solebant quod ipsi tot essent in orbe universo, tot sibi forent scholae, tot milia haberent discipulorum...  Undecim annos natus, jam tum radicalis vel stultus, stupebam: quid meliores vel digniores fient maximo numero?

Sed hoc scio: qui linguam nostram loqui volumus, tanto meliores sine dubio fiemus quanto plures et magis varii congregemur.  Initio tirones, paulatim discemus, alius ex alio nova et meliora carpens, omnes ab optimo quoque docti.  Num venturos somniasset Alcuinus illos Cusas, Thomas, Abelardos, ne dicam Vallas, Erasmos, Lipsios?  Nam, de me saltem dicam, in grege esse illorum sentio qui sub Carolo Magno baptizarent in nomine patris, et filiae, et spiritus sancti.

04/11/2008 09:01 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Mutatio

Quanto mutari potest natio uno tantum mutato capite?

Sunt qui dicant plane nequaquam. Quidam amicus ita querebatur tribus diebus: ’Etiam laetari debeo si eligatur iste vafer dexterarum partium! Satis superque!’ (et non de Caino, sed de Obama loquebatur). Non longe ab hoc eram, fatebor, in spe mutationum et ineundae in orbem prudentiae. Num potentiam suam inmanem amittent armorum fabricatores? Miraculose dissipabuntur factiones sionistae, creationistae, retrogradae?

Ceterum credo non unquam ante esse electiones americanas tantopere europaeis respectas, exspectatas, aucupatas. Et exitus earum aliquid habet mirum et stupendum. Longe abest, nisi fallor, ut sinenses ab indico quodam gubernentur, vel britannici ab aegyptio. Exemplo sunt in hoc Civitates Foederatae cunctis nationibus.

De hac re, de qua homo quisque loquitur hodie, ideo quod civis quisque de iisdem loquatur, tacere decreveram. Sed cum radiophonium audirem, imagines televisificas contemplari cupivi, et inter jentaculum Obamam et Cainum spectavi, populumque viisque plateisque diffusum. Quae laetitia, quae exsultatio! Paulum commoverunt gaudio lacrimantes viri et puellae, crassi et graciles, albi et nigri. Nihil fortasse mutabit sed, quam magna spes!

Et tandem abibit stultissimus ille...! (Ubinam est? Quo se condidit?)

05/11/2008 23:28 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Senemque Cajum nivibus

20081107230018-8xi6-001.jpg

Iterum canus est Cajus mons, cujus hic erat hesternus aspectus ab vici sepulcreto.  Jam octobribus proximis imbribus candere coepit mons noster, sed facile tersit Apollo montem, paucos intra dies, ex albo, rare consparso pulvere.  Haec contra nix, opinor, difficile fugaberit, si autumnus partes agit autumnales, usque ad tertium mensem anni noni.  Hoc anno, age, aperte nobis dic, Autumne, qualis eris hoc anno?  Utrum ille eris mas antiquus, frigidulus et pluviosus, an contra blandus et bellus, o turturilla, venies?  Num denuo personatus aderis ut Flora?

07/11/2008 23:00 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Iratina silva

20081109211937-8xi7-022.jpg

Quinque heri amici convenire decreveramus ad septemtrionem ituri: oculos enim sufficere cupiebamus coloribus autumnalibus quorum fama est, actis diurnis proclamata et officinis voluptate peregrinantium, nulli in Hispania loco majorem esse copiam quam silvae iratinae in regno navarrensium. Ergo septimam horam matutinam profecturis pacti sumus.

Sed Christina, in cujus pectore severitas et dignitas universa germanorum alte servatur, defuturam denique se fatetur, cum nescio quid opus manus suas desideraret. Cara Christina, sit tibi forceps levis. Thomae, medico nostro, repente quidam labor prosilit irrecusabilis. Vale ergo, care, cave tuis, tuos tuere. Pilar postremo, nescimus qua de causa (re vera scire nolumus), afuturam se nobis monet. Jam nox est veneris diei, cum telephonium sonat, vox deinde alterius Pilaris: "Dico ego, amice, cum nos duo soli iter facturi simus..." "Quid ergo? Domi manere mavis." "Minime. Sed cum ego et tu soli simus profecturi, quidni potius octavam quam septimam horam paciscamur?" A, minor itineris pars jam factus, vincor tandem in hora.

Paucis, Christina, Thoma, Pilar, brevi dicam: diem optimum perdidistis. Dies enim optimus fuit. Iratinae silvae fama justissima est. Ibi est, in imagine, parvum exemplum. Nam imago nulla dipingere potest mutationes luminum et colorum, luxum odorum, aeris liquiditatem. Silvam Zabaletae, montem Quaestionis, lacum Irabiae: octo et decem chiliometra ambulavimus, et sol perpetue splenduit nobis.

Et quam optime in Navarra comestur! Ezcaroz nos excepit, aluit, curavit.

Vos invidete, et valete.

09/11/2008 21:23 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Ricla

20081111171841-8xi8-016.jpg

Riclam accurro, ab amica vocatus: organa hujus vici sequenti Saturni die tangent doctissimi digiti Francisci Chapelet, atque quaedam minuta vellet illa adhuc perficere antequam musicus insignis perveniat, ne non absolutum quidque reperiat.

Ricla agricola est vicus, dives fructuum, persicorum prunorumque et ceterorum omne genus. Atque hos agros (ut hodie tota Aragonia accidere solet) non modo aborigines, sed multi etiam inquilini, nuper acciti laborem quaerentes, colunt, alii mauri, alii aegyptii, alii dacoromani. In taberna ubi duas sumpsimus cervisias ministrabat adulescentula incincta, facie et linguâ dacica.

Templo est pulchra turris lateribus erecta coctis, sed, cum operiatur reti viridi, laboribus cautione, viatori haud bonum offert conspectum. Reliqua non valde placent. Ingresus, nescio qua de causa, patet per quod apsis fuerat; nunc ergo caput navis in pedibus jacet. Parietes ornatae sunt gothicis delineamentis, sicut in monacarum collegio. Supra altare maximum aliquis imitatus est, manu non mire docta, Trinitatem quam depinxerat Velazquez.

Monstrat Christina organa. Pluchre sonant, sed plenum paulo debile est. Inter solitas voces (clarinum, duodecima, nasardum, lituus magnus) quaedam insolens reperitur, quae ’porcelli’ vocatur (in titulo hispanice legitur ’gorrinitos’): eorum tubuli breves sunt, sonus autem lamellae vibrantis potentissimus, quo recordamur sane vocem porci sub victimarii cultro. Maximorum ora tuborum, qui lignei sunt, et quos vocant ’contras’, ornant vultus virorum. Hos in imagine videre potestis.

Valete.

11/11/2008 17:18 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Rubricatum caelum

20081111175017-8xi8-024.jpg

Cum vesperi rubras nubes in caelo videbis, hoc signum erit diem consequentem fore clarum et luminosum. No equidem dico, sed id dixerat mi proavus. Non certum fortasse, at probabile saltem est, nam luci solis, ut rubra videatur (nempe refractione), multa chiliometra liquidae atmospherae ante sunt transeunda.  Ecce Mons Cajus, solis die, occidente sole. Si illud verum est, lunae dies fuerit serenus. Et serenus fuit.

Quot chiliometra pellucidi aeris percurrunt solis radii, ultra Montem Cajum, per Castellam!

12/11/2008 08:37 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Sola

 

Hypermercato hodie adfui lac, oryzam, saccarum, illa omnia coempturus. Transibam ergo commercialibus viis, asellus post currulum, inter repositoria mercium referta, sed his non attendebat, alio intentus ut mos est; nam ante me bis terve praetereuntem videram puellam quandam, decem, duodecim fere annos natam, quae sola idem ac me agebat, sed sine curru. Quid spectabile erat in puella? Exprimere nescio. Aliquid autem in ea conspicuum erat. Nescio quo modo patebat puellam plus vixisse quam quod aetas posceret. Quoddam in vultu, in oculis adultum erat signum.

Hypermercatus paene vacuus erat. Illa crisis. Etiam aer intus (calefactione deminuta negotium ne pessumdetur) frigidulus erat. Hac illac ibat puella, merces simul admirans atque despiciens. Me eam memini invenisse, cum oryzam quaererem, tergum dantem istis puerilibus jocis pupisque, omnibus ex plastica materie roseisque coloribus, quae in pegmatibus congeruntur ut puellos alliciant.

Credet aliquis me puellas persequi solere. Minime. Casu tantum eam conveniebam. Illi vero haud attendere vix valebam. In capillis aureis, in oculis caesiis pauloque extrusis, in extrema gracilitate, nescio quid erat peregrinum. Utrum hispana est an aliunde huc venit? Esse posset francogalla, fortasse dacoromana. Num re vera duodecim annos nata est? Nonne potius sedecim aut plures? Paulone claudicat? Braccae nimis longae pedes opperiunt. Jacca paulo sordida videtur.

Currulum denique ante arcariam traxi. Prae me puella stabat. (Tum praecipue speculari potui.) Illa manibus tenebat sacculum florum maizii et lagoenulam lactis cum socolato. Vocem audire speranti decipit: ne verbum quidem ante arcariam fecit. Nummos silens numeravit et profecta est.

Post aliquot minuta cum ipse exirem, illam postremo vidi. Per oppositam crepidinem sola incedebat. Capite supino lagoenulam exhauriebat, quam exhaustam in viam projecit inurbane. Alteri forsan improbassem: huic non ausus sum. Non quia longe abessem vel sacculis oneratus. Miserebat solitudinis, miserebat puellae male altae lacte cum socolato. Illud etiam, nescio quo modo, in mente erat: quoddam puella sciebat cujus ignorantem maluissem.

15/11/2008 09:25 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Minae

20081119120238-8xi16-038.jpg

Denuo quaedam incommoda impediebant quominus hoc in blogo scriberem. Hodie contra, ut haec operari possim, tamen minus vaco. Paucis ergo, solis die Caesaraugustae mane fui, multaque photogrammata excepi quibus vobis minitari possum multos in dies. En cursim unum appono, nam raptim abire debeo. Hoc flumen est inclitus ille Hiberus, hae orae antiquae sunt Caesaraugustae, pons ille est celeber quem aborigines ’Romanum’ vocant (etsi non multi illius antiqui lapides manent), templum quod ibi videtis est illius virginis quae ’del Pilar’ appellata est, scilicet Columnae vel Stipitis: multi aragonenses hanc virginem adamant, quamquam illa, nisi fallor, pili eos facit. Valete.

19/11/2008 12:02 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Mons Bacchi

20081120204214-8xi16-167.jpg

Iterum raptim scribo, pransu cum amicis nuper regressus cenatumque cum amicis confestim iturus.  A quam felix dies ille quo ne minuta quidem pars manet considerandi quam dura absurdaque sit aetas nostra!  Paulo punitur tum jecur, si immoderate potasti, paulo venter laesus est, cum Pantagruelem imitatus sis.  Verumtamen utriusque nihil ad me, hominem modici cultus et in omnibus rebus mediocrem, cui numquam plus tribus lagoenis rubri falerni necesse fuerunt, atque vix unquam haedus unus non sufficiebat assus, si pane multo et tuberculis opimis fuerat comitatus.  Nonne creditis?  Agitis nempe recte, nam jocor, jocor.  Unum vas vini satis est, si laetus sum duo, raro plus.  Nam alii bibent ut laetitiam sibi parent, Thersites contra si secum est ipsa laetitia.

Sed de hoc satis, nam vere est mihi festinandum.

Quod photogramma eligam?  Difficile consilium.  Multa enim sunt mihi, solis die capta serenissimo et pulchro.  Quoties unum ex aggere separo, aliud splendidius repperio.  Ultimum denique relinquam.  En ergo videte montem mihi carum, nive refulgentem, post vineam autumnalibus coloribus exornatam.  Quam optimum vinum bibimus hodie circa haec loca!  At sile modo, Thersita.

Aliis alio die photogrammatibus vos cruciabo.  Valete.

20/11/2008 20:42 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Ostium elegans

20081121223240-8xi16-117.jpg

En quae mihi pulcherrima videtur portarum in aedibus modernis quas Caesaraugustae contemplari licet.

Caesaraugusta, fatendum est, valde est mutata post rem gestam hujus anni universalem (monstrum universale, dicturus eram).  Superiorem solis diem urbi dicavi uni: non amicos, non matrem, neminem denique conveni, atque vias novas, de quibus audieram sed nondum usus eram, percurri.  Birotam filia commodaverat (aliter uno die haud videres has giganteas urbes).  Mundior es, o Caesaragusta, et spectabilior.  Et mundities quae in te erant detersiores aspiciuntur.  Sed multus adhuc labor adhibendus est.  Agedum, perge.

Et, cum semel colloquamur, audi me, quaeso: desine gliscere, nam vereor ne totam Aragoniam ante saeculum devores.

21/11/2008 22:32 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Expulsis mercatoribus

20081123234213-8xi16-075.jpg

Hanc superiorem horam totam blogis in reti legendis impendi.  Quam mutatum est rete latinum duobus tantum annis!  Multo plura sunt hodie latina bloga quam tum essent.  Pastrix olim fere solus (cum anglo --vel potius americano-- Punko Geta vel Deo ex Crapula) legi poterat, nisi fallor, cum has nugas ipse coeperim.   Deinde Nemo Oudeis, Sandra nostra, et multi alii, novis et junioribus nuper aucti.  Vix tribus vel quattuor mensibus non pauca latina bloga nata sunt.  De quo gaudeo et spem accipio latinitatem resurrecturam.

Dicam, pace omnium, unum ex cunctis blogis quam pulchrum mihi videatur: de Sententiis Discipulorum loquor.  Hac in primis de causa, quia sermo sit purus in hominibus tam juvenis, saltem quasi pueros eos imaginari volo Jacobum barcinonensem, Gustavum toletanum, galaicum Caesarem.  Jucundissimam inter eos puellam reperio solere nuntios mittere, Livillam vel Alhanam illicitanam, quae de Asterige et de autumnitate sale multo scribebat (alterumque blogum sustinet anglo-hispanicum de texendo).  Macti virtute, amica, amici, gratias agimus vobis, latinitatis amatoribus, latinitatis amatores ceteri!

Nihilominus meas insulsas lineas pergam scribere, nam si aliis minus utiles sint, mihi haud minus juvat eas exarare.

Pergam etiam photogrammata caesaraugustana apponens.  Ecce hodie aedes et monumentum quod pulchrius duco ex omnibus hujus antiquae urbis.  Forum est ab archiepiscopo caesaraugustano Adefonso ab Aragonia erectum saeculo sexto et decimo, vulgo 'la Lonja' nuncupatum.  Cum longior sim factus, alias de eo dicam.  Nunc valete.

23/11/2008 23:42 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Ferdinandus, non Adefonsus

20081126000914-8xi16-081.jpg

De archiepiscopo Adefonso ab Aragonia scribebam, sed mendose, quia non de eo volebam, sed de filio suo Ferdinando et ipso archiepiscopo, cujus hominis et vita et opera spectabilissima fuerunt. Encyclopaediam peto: anno 1498 natus est Ferdinandus, filius Adefonsi prioris archiepiscopis et Annae a Gurrea dominae Argaviesi. Anno XXIV aetatis suae vera fides et pietas eum reclusit in monasterium verolense (quod habeo proximum a domo mea); sed cum in sedem caesaraugustanam ascendisset, et monasterium suum et suam urbem multis novis et magnificis aedibus auxit et ornavit.

Anno 1541 erigere jussit basilicam vel ’Lonja’ de qua novum addo photogramma, hanc pulchram domum tanti facio. Quem ad finem erecta? Ne mercatores in templo manerent: hi enim tabernas suas in templo virginis Columnae tendere solebant, sicut illi hierosolymitani quos Jesus expulerat; sed mitis Ferdinandus, simulac eos illa monebat (’Auferte ista hinc, nolite facere domum patris mei domum negotiationis’), non fustibus aut loris utebatur, immo basilicam vere regiam expulsis parabat. Intus pulcherrima aula est gothica; facies autem numerosa est, et oculis elegantissimum praebet rhythmum: undecim, quinque, septem et viginti, tres: gemma est temporis renascentis. Fuit architectus Johannis a Sariniena (si bene memini).

[Gratias maximas ago Nemini et amico Murgensi; scio me non aliquando respondisse nuntiis vestris, sed non semper possum festinare lente... Valete plurimum.]

26/11/2008 00:09 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Requiescat in pace

20081127195828-8xi16-062.jpg

Asina Franciscae mortua est. Nuper certior sum factus. Cholicam aiunt passionem.

Miserum animal! Male fuerunt illi horae extremae, magnos passa est dolores.

Nemo, insuper, perorabit illi memoriamque extollet fidelissimae Franciscae comitis. Nam si sacerdotibus, qui humanam circa mortem agitantur, in animalia eadem esset pietas atque in humanos, verba solita non hac omitterent hora: ’Asinam egregiam perdidimus. Re vera perdidimus? Minime! Nam asina mortua non est! Vivit enim in Deo, et vivet in aeternum. Mecum ergo laetamini, fideles...’, cetera nosti. Non, asinae nemo funebrem orationem pronuntiabit.

Saltem non tremet illa die, nihil ingemiscet tanquam rea, culpâ non rubebit vultus ejus, nunquam maledicta confutabitur. Hoc commodum est asinis, lactucis, piscibus. Tu solus, homo periture, contineberis in libro scripto, in quo totum continetur (praeter pisces, lactucas, asinas), et judicaberis a rege tremendae majestatis: ’Veni, homuncule: utrum fecisti annon, quod jussissent episcopi?’

A, felix asina!

Hoc est latus templi cathedralis caesaraugustani. Hic murus est externus capellae quam construi jussisset Lupus Ferdinandi de Luna saeculo XIV. Artem islamicam sapit, nonne? Etenim illa est quae mudexar appellari solet. Valete.

27/11/2008 19:58 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Atilanus

20081128224747-8xi16-007.jpg

Difficile est quin vias percurras vico meo proximas ne unum quidem virorum offendens multorum qui, jam muneribus publicis vel privatis officiis emeriti, agellum magis amore et diligentia quam ligone vel pectine colunt.  Pauci enim sunt, inter populares quibus aetas sexagesimum transierit annum (de junioribus multo aliter, vae nobis, res se habet), qui non uno oculo officia tuerentur palam confessa, dum, oculo altero in agellum conjecto, tempus omne subsecivum huic dicarent privatae voluptati terrae colendae peculiaris; nihil magis sperabant hi quam rude donari, ut omne tempus penso carissimo impenderent.  Si sol lucet, hic sunt, terram fodientes, statumina parantes, ramos inutiles amputantes.

Inter hos Atilanus etiam amicus est.  Vir bonus, semper surridens, laeta semper facie.  Cum in casula sit et praetereuntem te videat, vocabit certe.  Tunc vacuus non abibis: lactucas, cynaras, aliquid auferes.  Et ille, ne coactus videaris, illud tibi dicet:

   Ut libet: haec porcis hodie comedenda relinques!

Nam quod bonus ridebat Horatius, quam rusticitatem denotaret, haec est rusticorum elegantia.  Urbani non intelligunt, sed haec vere est agricolarum urbanitas.  Heri Atilanus, ut solet, vocavit nos.  'Adjuvate mihi --dixit-- amici: pauci manent in urceo fici, ut exhauriam, nam novos condere paro.  Quin hos comeditis?'  Et optimis ficis aqua vitae conditis nos donavit.

O felix nimium, sua qui bona novit, Atilanus!  Ut senex corycius est, qui

   regum aequabat opes animis; seraque revertens
   nocte domum, dapibus mensas onerabat inemptis.

Valete.

28/11/2008 22:47 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Hostes

20081129230703-8xi16-068.jpg

Circum apsidem templi cathedralis caesaraugustani (quod hispanice ’la seo’ plerique, immo quaedam beatae anus etiam appellant --rusticitate multa-- ’el aseo’ risui urbanioribus) forum est factum mercium venalium per praeconem, si hoc verbum rectum est ad illam venditionem vocandam publice factam ubi emptor ’quanti est?’ requirit, et si utrique placet, res venit. Saeculis posteris pro ’quanti venit?’ vulgus, aiunt, quaerebat ’in quantum?’, et inde dictum est hodie francogallice ’encan’, in Catalonia similiter ’encants’. Nonne idem illud est atque ’rastro’ vel ’mercadillo’ hispanicum, vel francogallicum ’marché aux puces’ (vel ’forulum’ et ’forum pulicum’)? Quam varie mutantur res atque vocabula!

In hoc foro mercium tritarum caesaraugustano non pauci videntur homines africani, mauri, aegyptii, subsahariani. Capillorum color, vox peregrina longe natos eos indicat. Illic multo mane sunt, sub dio, per frigora, si quot nummos mereantur. Mihi gratum simul et triste est eos videre. Triste, quia multa passi sunt. Gratum, nam Caesaraugusta ditior et jucundior per eos fit, de quibus vox dominationis dixerat olim: ’Eos expulimus!’ Caesaraugusta fuit romana, christiana, visigothica, islamica. Varia est et varie commixta. Hodie, nisi fallor, neutris esse Caesaraugustam oportet, nullis esse licet, decet omnibus esse. Quidni? Genus humanum etiam varium est, ideo jucundius.

Sed quendam hodie quercum audivi dicere: "Hi porci qui pyrobola Bombajae jecerunt, nobis ferendi sunt!" Quo audito horrescebam. Quid illis miseris cum fanaticis Bombajae? Quam facile excitantur odia!

Quam stultum est odium! Quam odiosa stultitia est!

29/11/2008 23:07 thersites Enlace permanente. sin tema Hay 4 comentarios.

Turris Magdalenae

20081130230551-8xi16-128.jpg

Alia gemma urbis caesaraugustanae: templum et turris Mariae Magdalenae. Turris est opus mudexar quod vocant, id est, artificio ab islamica Hispania tradito, quamvis ab artificibus cujuslibet religionis, et a dominis imperato christianis. Saeculi (encyclopaediam quaero) XIII circa. Sic interdiu videtur: longa, elegans arcubus mixtilineis et lateribus vitreatis viridibus candidisque. Sole autem occidenti...

Multis annis Caesaraugustam regrediebar ex vico ultra Hiberum (quem arabico vocabulo dicitur ’Rabal’): transeundus erat mihi pons ’romanus’. Hoc anni tempus erat, frigidissimum. Et urbs alia erat: nigrior, tristior. Totus pallio involutus, ne gelido perirem vento qui per medium flat flumen, pontem jam jam ingresurus eram, cum oculos sustuli atque miraculum vidi: sol, ad dextram manum, rubra videbatur sphaera ignifera; procul atrae praecidebantur oppidi aedes, insulaeque turresque, contra caelum sanguineo colore. Sed earum una, una non nigro apparebat colore, sed aurea refulgebat: turris Magdalenae non ex luto atque aqua, sed igni erat facta. Aurum erat.

Deinde, quoties eam praetereo (id non tam saepe accidit quam vellem) hanc domesticam imaginem memini fictam esse: equidem bene novi qualis sit vera imago turris Magdalenae. Ego novi, ex illa nocte.

30/11/2008 23:05 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris