Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Noviembre de 2007.

Calvaria

Dies mortuorum. Nostra dies, si bene cogitamus. Nam praeter haec celerrima, brevis lux, reliquum et inmensum tempus aeterna tranquillitate fruemur mortui: nox est perpetua una dormienda.

Mors, nox. Pulchre dictum. Quis primus ea metaphora seu translatione usus est? Jam in Apologia Socratis ex ore magistri Plato haec verba dixit exisse: 'Si mors absentia sensus, si quies est, tanquam dormientis sine somnio, tunc mirus profectus est mors'; et postea: 'Etenim si mors tale est, lucrum aio esse, nam totum reliquum tempus nihil est, in summam, nisi nox una'. Sed, si bene memini, nonne jam in Theogonia Thanatos est, cum Hypno fratre, filius Noctis? Notio illa est certe in nuce antiquissimae rationis: lux, vita; nox, mors.

Floribus ornavi sepulcrum patris tui, dicebat nuper mater (mores traditos sequitur): Quam mirum!, pergebat, heri vir tam integer, hodie pusillus cineris acervus!

Sed quid mirum? Quae est differentia?

Mortuos non timeo, eorum memoria raro tristis fio; coemeteria amoenissima puto (nisi his diebus) spatiandi loca. Peregrinanti placet in nova urbe, sicut forum holitorium vel templum locale, etiam coemeterium adire tarde ad spatiandum. Inhumatis in Russia rusticae, umbrosae silvae betularum, sorborum, abietum contigerunt. Helveti summa diligentia sepulcri curam agunt: marmora splendent, flores recentes, argentei ornatus saepissime detersi sunt. Arabes... sed in Marrochio mortuos visitare non potui; islamicum coemeterium ex libris tantum illis Unius et mille noctium notum habeo: illic nocte daemones et Canidiae prorepunt...

Pellicullas autem in quibus cadavera spatiantur et loquuntur videre non possum: nonnullos deinde dies dormire nequeo sine somnio malo!

02/11/2007 00:54 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Lárrede

20071103111511-7x27-054.jpg

Hic vicus parvulus est in valle Tensina. Quasi triginta ante annos ibi fueram, nec redieram. Proxima die, regrediens, iter reliqui ut parvulum, bellum templum Sancti Petri viserem. Ecce photogramma turris, ab occidente sole coloratae. Haec vallis pars nomen accepit Serrablo, ibique nonnulla talia templa, ingenui artis atque leporis, saeculo undecimo erecta sunt.

Hoc brevissime scripsi, cum abeundum sit.

Pastricis commentarium hesternum legi: egregia doctrina, ma ton kyna!

Hoc in mentem venit ex commentario jlcg: aiunt in viis Florentinis convenisse Durantem illustrem poetam et Giottum pictorem mirabili gratia. Durans filios pictoris deformi facie praeditos aspiciens 'Miror (ait) quod tam pulchrarum imaginum conceptor tam foedos pepererit filios'. 'Nihil mirandum tibi, illas enim diu, hos nocte feci' dicitur Giottus respondisse.

03/11/2007 11:17 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Diaria

Jam aliquot diebus quasi feriis clausas inveni nonnullas ephemerides earum quas per interrete legere licebat. Quid Nemini nostro Americano acciderit, qui jam scribere non vult? Num iter Italicum cujus jucunda photographemata miserat extremum suorum fuit? Fato cecidit an puellae Italicae facie? Etiam Reginaldus Belga scribere desiit postquam itineris ad arcticas regiones causam nobis dederit. Quid Reginaldo? Num a litteris conjunx prohibet? Utrum ordinatro caret an scribere taedet?

Cum has gerras inciperem novum litterarum saeculum coepisse, nescio cur, sperabam, quo sapientes plurimi blogia seu ephemerides Latine legendas nobis magnanime traderent (optimos inter cum non possem, saltem inter antiquiores numerari confidebam). Quid nunc? Jam vitium ignis arsit totus, celerrime exstincturus? Tacuerunt aliae, aliae minus saepe leguntur. E reti quaerens, novam ephemeridem inveni unam, Insulam somnium. De Latinis aio. Num idem accidit in ceteris sermonibus? Nescio. Tot horas ordinatro non vaco.

Relego quod proximo mense scripsi. Nonnulla menda repperio: irascor mediocriter, quem demum ad finem atriore bile? Mecum reputo: qua de causa maneam in scribendo? Aliquid disco, jam autem tarde, senile malum. Disco adhuc, quoquo sit modo, nec aliam nullam invenio causam scribendi nisi quod etiam dictare placeat. Nihil ultra spero.

06/11/2007 22:49 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 3 comentarios.

Errorem corrigo

Litteris nuper missis amicus Ricardus monet erravisse me Jovem in Leone collocantem, quod feceram pridie Kalendis proximis. Non ergo Juppiter, sed Venus ejus filia lumbos ferae mulcet. Longius a sole visum erat mihi sidus quam ut Luciferum putarem. Magis autem Ricardo fido quam mihi: sed, ubinam jacet Juppiter?

Hodie legi novum decretum quo disciplinae novi nostri Baccalauri definiuntur (si hoc dici potest de nebulosa prosa ministeriali). Hic invenire potes: http://www.boe.es/boe/dias/2007/11/06/pdfs/A45381-45477.pdf. Novam disciplinam offendi 'scientias ad orbem hodiernum aptas', horribile (melius dicam) monstrum et centonem ex ADN fabricatum cum cura silvarum commixtum et paucitate petrolei et alimentorum ratione nescioque quot pluribus fatuis nugis. Pergunt illi vesani: nihil verae scientiae manebit adulescentulis nostris si ipsi manserint in administratione docentiae. Equidem nihil addam: sum in maerore. Valete.

08/11/2007 23:21 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Lusus

Ricardus apud me fuit. Secum attulit parvum gyroscopium. Re vera nescio utrum melius vocandum sit gyroscopum vel gyroscopium an potius gyrostatum. Est, in summam, rota quae celerrime volvere fune cogi potest, turbinis modo, circum axem qui rursus vertitur secundum alterum perpendicularem axem. Olim de illo collocuti eramus, de planetarum orbibus tractantes, promiseratque ille monstrare gyrostatum illud, pulchrum exemplar ad angulare momentum examinandum. Ricardus magister est fabrum electronicum vel doctor machinarius, caput quadratum, ut ait ipse, sed mihi valde placet quod pluribus aliisque intendit quam solis machinis, historiae rebusque variis. Scientia est ei res jucunda, cui operae praetium est studere, et cum multa physica et mathematica sciat, immodice fruor iterum audiens illa pulchra verba (verba saltem cum paululum ultra intelligam), magnitudines scalares, vectores, radianes...

Sed quam mirum fabrefactum, gyroscopum illud! Si satis virium fune traxisses, quot acrobatica, quae contra opinionem aequilibria! Et si manu sustinueris, eam vim omnem quam pridem bracchio impresseris quanto vigore nunc reddit, etsi miraculose suspensum in aere!

Gratiae Ricardo etiam hoc sunt habendae, quod jam in ordinatrum depromere potui (ex www.stellarium.org/es/) unde potero abhinc scire utrum Veneri an Iovi rugiat leo.  Valete.

10/11/2007 22:24 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Redeo

Longas jam ferias egi. Nam feriae nec alio nomine sunt vocandae. Aliquot enim diebus obrutus fueram laboribus: quibus autem, quamquam temporis paene nihil vacarem, aliquid quotidie subsicivi ad hoc blogium aliasque res agendas detrahere potui. Sed opere finito illo quo maxime distringebar, quamquam placide tum ad scribendum me conferre potuissem, ecce recedo, taceo, quiesco. Totum ignavia tunc me cepit. Nonne vobis aliquando tale accidit? Mihi quidem non raro: velut Tigellius ille, cui Horatius noster dicebat nihil esse aequale, alias febrilibus capior studiis, sursum deorsum currens, alias inmovilis jaceo, modo legens, modo nubes contemplans in caelo properantes.

Lunae die, verum est, e silentio conatus sum prorepere, nec ordinatro placuit. Idem heri temptavi, et denuo defensum est a numinibus retialibus. Hodie denique, spero, his verbis excuser a vobis, si qui frustra accedistis huc: ignavo ignoscite, quaeso. Cupio abhinc constantior redire. Valete nunc, amici.

22/11/2007 23:40 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Ars tacendi

Adhuc in sermonibus est quaestio regia: Cur non contices? Congressus erat primatum americanorum, Sutor nomen hispanum defendebat, Claves pergebat sua fundere inania... Inopinate facit verbum Hispaniarum rex: corpus producit, manum porrigit, iratus monet...

Ut mos est noster, natio divisa est in partes duas, et inter eas deserta est terra. Sunt qui pro, sunt qui contra. Vetus hispanus mos! Res omnis, nisi fallor, agitur circum venetiolanum praesidem.  Aut eum odisti ejusque regimen dominationem aestimas, aut frigidiore inimicitia utrumque tueris, etiam amore quodam. Si illud, regium verbum suscipis, probas, extulis; si hoc, caput oscillat, inopportuna apud americanos verba perpendis, excessisse regem sua munera notas, magis etiam primo administro verba faciente. Macte virtute, Joanne Carole, per te sua accepit tyrannus!, dicet hic. Ille contra: Mmm, mmm, mmm; quam melior fuisset tacitus!

Contra meum morem, utrisque faveo. Venetiolam puto adhuc democratico vivere regimine, hoc autem periculum adire pereundi sub praeside tam sibi dedito ut se dignum aestimet qui ab omnibus audiatur, etiam saliens et canens, per horas quinque... Simul autem rubeo quod tam impotenter, tam irate, tam plebeio gestu (Borbonice denique) loqueretur rex cui constitutio hispana unum et facillimum tribuerit munus: silentium. Num tot annis officia sua non didicit?

24/11/2007 23:35 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Lectae de (non tam) pinguissimis ramis

20071126230652-7xi25-082.jpg

Annus hic totus mihi ruralis est: heri cum amicis olivarum collectio fuit labor et gaudium. (Amicus Joachim cancro laborat: non ergo potest, chimico ut aiunt medicamine confectus, opera sua perficere solus et, ut est homo amabilissimus, auxilio favetur voluntario proximorum.)

Seges fuit nostra pauperior, cum anno proximo sacci plus quam quadraginta complerentur, hoc autem vix octo. Messoribus erat intrinsecus arborum introeundum, ut in occultos inter folia fructus virgae caedere possent. Novistisne quo pacto colligantur olivae? Opus non multum ab illo differt amygdalorum de quo nuper nuntium misi. Etiam in hoc 'mantae' sternuntur sub arbore, hic etiam operae, virgis armati, ramos sic quatiunt agitantque variis in modis ut olivae in strata decidant, unde post colligantur. In hoc autem incommodius agebamus, quod curandum nobis erat ne pedibus olivas calcaremus, oleum intempestive facientes in terram effundendum. Ita oculo dextro nigras bullas sursum quaerebamus, deorsum infixo sinistro procedebamus ne jam demissas iniquo vel aequo pulsaremus pede.

Hoc didici: olivarum maior pars ima in arbore gignuntur, in iis scilicet ramis quos 'bracas' vocant agricolae nostri. Joachim machina quadam utebatur, simili furcae cui duo pectines adderentur mobiles, quibus agitantibus facile pensum duorum virorum tempore unius efficeretur.  In fine collectionis, etiam manu ultimas legebamus olivas, emulgentium motu.  Nolite omnes colligere, aiebat erus: passeribus nonnullae sunt relinquendae!

Quam dulce mensa post laborem! Apparaverat Pilar magnum caccabum cochlearum ipso in horto captarum, vinoque epoto delicias epulati sumus. Joachim medicus fuit: quot quamque jucundas fabulas de pueritia et adulescentia narravit! Attenti audiebamus omnes, nec minus canes Ponde et Pepa e verbis Joachini pendebant...

26/11/2007 23:06 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 1 comentario.

Vita fatumque

Nuper in castellanum versa est fabula illius tituli a Basilio Grossman circa 1960 composita. Tunc hoc magnum opus (mille paginarum) in Hispaniam introductum frigide acceptum est, ut videtur, a fautoribus progressus rerum, paululum illo tempore proclivibus ad stalinismum non ita moribundum etiam tum Staline mortuo; a quibus iisdem hodie laudatus est liber inmodicis encomiis (Muñoz Molina auctorem Grossman alterum Tolstoium cecinit) qua palinodia suspicor se solutos velle a peccatulo lenitatis in illam tyrannidem. Sit quomodocumque, fabula Grossmanis excellens est, dignissima lectu et, mea sententia, eorum operum quae hoc tempore, quo tot tantaque reputanda nobis cogitandaque sunt de saeculo vigesimo, ne iterum in eandem stultitiam et dementiam incidamus, non modo utilia sed etiam neccesaria videntur.

Narrata circa annum 1943 acta sunt, circa Stalingradum obsessam praecipue. Sed auctor non ad pugnam illam se circumscribit, sed musivum ut aiunt universae Russiae pinxit, immo totius Europae, in quo multa loca illuminantur, multa variaque loca animaeque actaque potentium, pauperum, juvenum, senum, comissariorum politicorum et victimarum tyrannidis utriusque. Nam quod eminet legenti hoc est: duae tyrannides inter se collidunt, et e collisione homines multi, sicut e carnificis machina, pereunt contriti. Quam durum quibusdam russis pro patria pugnare, cum simul studium suum sciant favere ipsi tyrannidi cuius mandibulis tot amici, parentes, filii, necessarii perierunt ac peribunt! Sed altera pugna, illius duarum tyrannidum diversa, decernitur: pugna (hoc concludere vult Grossman, animo optimista) inter tyrannidem et libertatem, atque ex hac altera pugna victrix libertas semper excedet.

Nolite cum Tolstoi auctorem nostrum comparare. Hic frigidius intente, nisi fallor, scripsit. Se vult potius, opinor, testem quam artificem. Sed non minus necessarium aestimo opus Grossmanis quam optima saeculi noni et decimi. Legendum omnibus est.

28/11/2007 10:30 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris