Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Junio de 2006.

Salve quisquis legis

Omnes homines qui sese student praestare ceteris animalibus...  A! Quid aio?

Ignoscite. Propositum mihi tantum est scribere quotidie, vel persaepe, quidquid in mentem venerit, modo Latinis verbis expressum. Quem ad finem? Nescio. Primum quia placet. Deinde quia aliis placere posset. In causis etiam quod Latinum sermonem velim florere: hoc mea opera accidere parum verisimile est, cum tam demissus sim scientia ac eloquentia; sed quid adipiscemur, nisi pervicaciter temptaverimus?

Caesaraugustae, in colonia vetere et pulchra et foeda et amata et invisa, invenire me potes. Quis sim, quis hoc blogium sit, paulatim scituri sumus, spero. Equidem (fateor ingenue) nihil eorum scio.

Et cum hic primus sit articulus blogii, placet versum cancrinum addere (id est versus qui et prorsum et retrorsum, ut cancri, legitur idem), medioevalem puto:

IN GIRVM IMVS NOCTE ET CONSVMIMVR IGNI

Quod hoc sibi velle opinor: nos homines esse ut bestiolae illae quae per noctis umbras volitant, aliquid luminis quaerentes, periturae tandem simulac suum quaeque fatalem ignem adeptae sunt.  Hae bestiolae ephemerae vocantur, hoc ephemeris est.

Vale

15/06/2006 13:09 thersites Enlace permanente. haec ephemeris No hay comentarios. Comentar.

De recte loquendo

Heri fuit dies fuscus, caliginosus, tristis. Fulget sol hodie quasi se vindicaturus.

Cur potius Latinum scribas, si lingua materna non est tibi? At quasi maternam sentio. Nonne est omnino? Mihi quidem intima est. Num cum aliis Hispanice colloquentes Hispani (vel Gallice Galli, Anglice Angli, et sic de ceteris) semper eodem sermone uti sensistis? Quod unam tantum linguam vocamus plurae linguae vere sunt. Unicuique sua denique lingua est. Mea colloquor non modo cum oppidanis, sed etiam cum Horatio, Dante, Quevedo. Nunc, multa laborans, multa timens et multa passus, vobiscum colloquor.

Laboro quidem. Chillida Hispanus scalptor aiebat se olim sinistra tantum dipingendi consilium cepisse propterea quod (si bene intellexi) nimium facilem et ideo trivialem sibi laborem putaret quem dextra perfecisset. Hanc fabulam nescio cur narrem, cum minime rei consentiam; sed aliquid simile perficere videor Latine loquens.

Laboro, quia minime peritus sum. Sed placet, ut iam dixi. Et, quamquam hanc ephemeridem velim quam perfectissimam non modo sententiis sed etiam verbis, loqui primum, recte loqui secundum puto. Optima bonis inimica, ut ait persaepe Fernández. Ergo vobis omnibus, amici, eadem hortor, ut loqui audeatis, sapere audeatis, cum nemo Latinus factus sit, nec sapiens, qui prius non balbus vel ignarus fuisset. Equidem repuerasco.

Valete omnes

16/06/2006 13:25 thersites Enlace permanente. haec ephemeris No hay comentarios. Comentar.


De loquendo et cogitando

Lego quod pridie scripsi: placuit mihi consentire, et verbis et re, cum id tamen me parum progredi significari possit.

Sermo enim communis, sive Latinus sive Graecus sive quilibet alius omnium, aliquantulum pro nobis ipse dicit, id est, aliquantulum plus quam quod ipsi volumus profiteri. Cum os aperimus, mortui atque vivi per id simul ac nos colloquuntur. Et quoniam lingua et intellectus in ratione proferenda aeque uterque contribuit (id nemo opinor hodie infitiari potest) nonne prudentissimi videremur, sententias ad tempus ad naturam ad homines quam aptissimas exprimere conantes, si quam maximis incommodis ipsi sermoni, quin ultro ac sine venia se sententiamque propriam declaretur, coercemus?  Ad eam rem Latinum (ut lingua coacta) ac manus sinistra (cui dextra saltem habilior fuerit: de quibus heri confuse disserui) pertinent.

Paululum fessus sum.  Nihil addam ultra, nisi hoc: bene dormias, lector amice, lectrix amica.

17/06/2006 22:25 thersites Enlace permanente. haec ephemeris No hay comentarios. Comentar.

Alauda

Liber nuper lectus tam egregius mihi videbatur ut ne hora quidem morer quin amicis commendem: "Alauda" nuncupatur ("Pacsirta" Hungarica lingua qua scriptus est) ac legentem rapit cum brevitas eius tum vigor.  Auctori Kosztolányi nihil deest acuminis cum homines cernit, nihil pietatis cum animas pendit, nihil exquisiti cum verbis fabulam promit.

Cum etiam Hungaricum sermonem ignorem, nescio an fida fuerit interpres Judith Xantús, dicam tantum legentem me nisi in fine nunquam quis interpretaretur quaesiisse (quod alias persaepe, vae nobis, accidere solet: Quis hunc textum commisit?): eius "Alondra" Hispanicam versionem immaculatam nobis praebet.

En locus "Alaudae":

"Sunt quibus nihil nisi dolor est, dolor crudelis et informis, nulli rei utilis, nulli utilitati serviens, praeter ipsi dolori, ad dolendum, atque in eum dolorem se penitus concludunt, in maerorem qui proprius tantum est, in scrobem quae fundum non habet, in cuniculum supra eorum capita denique ruiturum, ibique usque manebunt, nec eos quisquam sospitare poterit."

Valete, amici.

18/06/2006 22:14 thersites Enlace permanente. libri No hay comentarios. Comentar.

Halieutica

Hanc ephemeridem incipiens movebar, hic fateri cupio, exemplo nobili aliarum ephemeridum quas iam duos menses (nec ultra) legere solitus sum, quibus nonnullis, fatebor etiam, commentario contribui.  Propositum mihi fuit, hunc laborem ingredienti, ut spem meam reciderem stricte consilio primo, Latine quotidie scribere; et inceptum pergo, sed...

Post tres quattuorve dies, quandoque blogium viso, oblique me video intueri cellulam "Comentarios" notatam, sperans (sperare nolens) aliud ac nullum... Illae vero ephemerides de quibus supra loquebar magnum proventum commentariorum, doctorum iam, iam jucundorum, assidue metebant, quibus ephemeris ditabatur ab amicis et peregrinis... A!  Pulchrum!

Nihil sperare decrevi, sed... Quam gratum commentarium saltem unum foret invenire!  Non enim puellulam quotidie dictantem illud "cara ephemeris..." me video; piscatorem potius, hamo in oceanum interretiale conjecto... Intelligitis, scombri, mugiles, rhombi?

Valete, cari pisces

19/06/2006 23:04 thersites Enlace permanente. haec ephemeris No hay comentarios. Comentar.

Heroes

Lunae die Pompaelone regredienti in itinere radiophonium notitiam mihi attulit pugnae maximi momenti: illius quae tunc inter gregem Hispanum pedilusorum et Afros collegas in Germania decertabatur.  Vox in radiophonio locutorum, primo puncto pro Tunisia incidente, maerore confecta sonabat, illorum animi demissi videbantur, ubique erat gravitas, dubitationes, planctus.

Martis die, radiophonio statim (ut soleo) aperto, easdem voces audiebam exsultare victoria patrata: nimium nunc gestiunt, immania gesta canunt; gravitas in jucunditatem commutata est; immo sententiae se attollunt, turgent, tument, vestigia sequuntur Maronis alto cothurno...  Subridiculum.

Homines enim sine passione vivere possumus, immo vitam vitalem agere non possumus sine herois admirandis, quos diligenter ac jugiter quaerimus...  Thersitae vero homini dicaci ac maledicentissimo pediludium nihil aliud videtur nisi negotium futile ac jejunum quod passiones facticias effecit iis hominibus inferendas qui plane passionibus carent.

--An patriam passionem mavis, Thersita?

--Numquid interest?  Num inter utrumque habemus nihil?  Dicax manebo.

21/06/2006 07:30 thersites Enlace permanente. idola tribus No hay comentarios. Comentar.

Inania

Heri nihil scribere potui, quod mihi molestum est, nullum diem sine linea praeterire aventi.  Etiam cum lego quod scripsi nimium gravitatis in verbis et rebus invenio, cum ephemeridem incipiens gravia ac levia tractare pari pondo decrevi.  Sed omnium primum hoc nobis esse deberet: verbum nullum scribere nisi ad honestam voluptatem prospectans.

Nescio quid jucundum hodie narrare vellem, quomodo olim aestate agere saepe solebant acta diurna (hodie vero persaepe et vere et hieme) et nuntium edere velut illud:

"Investigatores Universitatis Flederburgiensis (Massachussets, USA) post multos labores novissime rem miram invenerunt, octogenos binos homines ex centesimis quibusque adeo consopitos esse cum dormirent ut quilibet e gremio dormienti nummos documenta vel alia utensilia nescienti detrahere posset.  'Ratio centesima grandior fieri potest --inquit doctor Flussheim investigatorum princeps ac rector-- si detractio digitis habilissimis a fure perito patrata foret'.  Ampla investigationis narratio jamjam edetur in actis scientiarum 'Mirabilia naturae' nuncupatis".

Sed neque acta diurna hoc est, neque nuntium tam mirum habeo.  Valete in crastinum, amici.

23/06/2006 09:46 thersites Enlace permanente. nugae No hay comentarios. Comentar.

Sanctus Iohannes pluviosus

Cum leviores res adire decrevissem, hodie vobis, lectores benevoli, fabulam ridiculam narraturus sum.  En illa:

Publicae institutionis exactor in classem intravit et puellam interrogavit: «Dicas mihi quo modo Pandorae vas fractum sit!». Et puella, flere incipiens: «Vas illum non fregi... Cur id frangerem?... Iuro me semper in classe mansisse, et magister testificetur...».
Exactor magistrum adfatus est: «Responsum huius generis numquam audire voluissem! Intellexistine quid discipula tua dixerit?». «Quod ea dixit verum est!», respondit magister; «certe puella noxia non est, quia numquam a classe discessit! Utinam verus reus deprehendi possit!».
Tunc exactor, exardescens, cucurrit ad scholae rectorem: «Quis Pandorae vas fregerit neque discipuli, neque magistri in hac schola mihi dicere sciunt!». Et scholae rector: «Defervescas, exactor! Vas hoc ne sit sane reparabile: certe, tamen, pretium eius profusum esse non potest! Cui frangit resarciendum est?
Dicas mihi quantum sit detrimentum!».

Fabulam re vera non ego narravi, sed in pagina interretiali eam inveni, quam tibi commendo: EPHEMERIS. Nuntii Latini universi (http://ephemeris.alcuinus.net/).  In ea plures fabulas, nuntios, nugas plurimas et jucundas invenire potes.

Vale. 

 

 

24/06/2006 13:04 thersites Enlace permanente. nugae No hay comentarios. Comentar.

Decimum jam diem

Decimus jam est dies ex illo quo ephemeridem hanc scribere coepi.  Me ipse congratulor: illo enim die dubitabam quin pergere possem hunc scribendi laborem.  Certe labor est, praesertim cum unoquoque die aliquid novi scripturo sit inveniendum.  Sed labores, in mores conversi, multo leviores fiunt.

Equidem temptabo ut hic labor fiat denique mos gratus, quo modo facilius erit lectorum absentiam sustinere.  Quia, etsi scribere decrevi amore tantum ad linguam latinam, quae mater fere omnium in Europa sermonum est, levior certe labor fieret si lector quidam vel lectrix quaedam verba quaelibet ad nos mitteret. Tunc sciemus solos nos non esse in amore, atque dialogus facilior res erit (cum themata facilius plures invenerint) et multo jucundior (cum plures simus ad cogitandum, ad explanandum, ad ridendum collaborantes).

Ergo vos, amici qui haec legitis, si modo estis, ad aliquid scribendum in hac ephemeride hortor, optime si latinum, si minus latinum, etiam optime, quia potissimum scriptoribus est fideles lectores habere.

Valete.

25/06/2006 18:33 thersites Enlace permanente. haec ephemeris No hay comentarios. Comentar.

Cenabis bene, Ludovice, apud me

Heri telephonatus sum ab amico quodam, quem conventurus cras vesperi sum, Martis die, hora nona.  Vox eius anxia sonabat.   Convenire nullo modo possumus hora pacta, ait ille.  Nonne dies commutari potest?  Facile non est, respondeo, alii amici non poterant Mercuri die, alii Jovis...  Quare cras non potes tu venire?  Ille dubitat, balbutit.  Postremo, supremo conamine, rem confitetur, immo increpat me:  Uni tibi venit in mentem illam praecipue horam eligere cenae parandae!  (Hora nona vesperi?  Nonne bona hora est cenae?  Quid ais?)  Illa ipsa hora grex noster cum grege Gallico contendit!  Illa ipsima hora certamen pediludicum mundiale coepit inter greges Hispanicum et Gallicum!  Novisse infitiabere!

Nesciebam certe.  Uni mihi venit in mentem.  Sed dies mutari non potest: cena erit, ut spero, et die et hora pactis.  Et amicus, idem qui telephonavit, veniet nobiscum.  Deo gratias, aiebat ille, pugna videoperuri potest! ('perurendo' idem ac Hispanice 'grabando' significari volebat): modo nemo de exitu pugnae certiores nos faciat!  Quod nullo modo ages tu certe!

Optimus tibi exitus, o grex Hispane pedilusorum, maximum discrimen aditure Martis die, hora nona, dum ego cum amicis, faventes di, bene cenaturi sumus!

26/06/2006 10:21 thersites Enlace permanente. idola tribus No hay comentarios. Comentar.

Calamo currente

Hodie non vacat mihi, ergo scribere nihil forsan debuerim: nonne melius est nihil scribere quam pessime scribere?  Sed propositum meum, quotidie aliquot lineas latinas exarare, tenere malo.  Sic lectores vel lectrices (si tantum alicubi sunt) non deseram et, usu quotidiano, utinam melior latinus fiam.  Unum hoc spero: ne cras, cum has lineas legam, mendum fatale et horribile inveniam quo cogar tamquam monachus medioevalis ut canam: "culpa rubet vultus meus".

Valete

27/06/2006 06:58 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Silentium

Heri Caesaraugustae cenavi cum amicabus.  Mares enim vel cenae afuerunt vel deseruerunt nos ad televisorem congregaturi.  Unus ego beatus fui inter mulieres, ut Ave Maria.  Maribus ceteris peius cessit, quando unus tantum ululatus ad nos pervenerit.  (Galli ter ulularunt, opinor: Gallis inconsona vox!)  Dum cenabamus, urbis viae per fenestram apparebant, nullo autocineto, homine nullo transeunti.  Urbs quasi mortua tacebat.

Arcana huius societatis!  Quos fides, quos ars, quos res necessariae sociare non valet, eorundem societatem ludus hic facile peperit.  Ut primum autem pugna gregum Hispani Gallique finita est, mirum silentium et quies alta per urbem facta ut glacies dissolvi coepit, vel potius periit tamquam magi cuiusdam virgula tacta: unoquoque suo labori vel suae voluptati denuo vacanti, oppidum expergefactum ad sonos redit horrisonos.

Qualis urbs, et sonans et tacita!

Interea puella domum permutare ac parvam nostram dissolvere societatem parabat.  In aeternum vale, puella.  Quid ultra dicam?  Nobis non voluit Fortuna renidere.

28/06/2006 22:45 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Vae mihi

Aiunt homines quarta tantum vel quinta cerebri parte uti solere, nec ultra.  Quid?  Tantam?  Equidem tam magna parte nunquam usus sum!

Male est mihi, amici.  Stultam sententiam supra videte: quantum hodie scribere potui.  Plane nescio an delirem.  Cum consideror, alias deliri mihi ceteri videntur, alias egomet.  Etiam non modo vesanus mihi videor, sed plane stultus.  Hoc stultitiam esse puto: alteri incommodum facere, sibi simul nocentem.  Re vera finitio haec non mihi, sed homini sapientissimo est, Carlo Maria Cipolla (id est "Caepe") appellato.  Die venturo de Cipolla narrabo et eius jucundissimo ac callidissimo libro, Italico nomine et musico lemmate nuncupato "Allegro ma non troppo".  At hodie male est mihi.

Valete, amici; et commentarios vestros mittite ad me miserum!

29/06/2006 14:53 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Ex abrupto

Ephemeridem aperio sine re ulla de qua scribam: hodie primum hoc accidit, nam diebus proximis, fere omnibus ex illo quo hunc gratum laborem assumpsi, fabula quaedam, liber, notio in mentem jam venerat cum, digitis super claves impositis, commentarius verba accipere incipiebat.  Non tale nunc fit.  Mure pulsavi loculum cui est lemma "scribere novum commentarium" more tantum et usu, ut assuefactus labori, prius quam rem quandam invenirem ut dissererem.

Duplex argumentum, aliud bonum, aliud minus bonum (ut in humanis solet) ex facto excipio.  Bonum habeo morem et usum constituisse, quod erat primordiale propositum huius ephemeridis: huc accedit fiduciam quandam ex quotidiana exercitatione paratam esse, laboris mei primus scopus.  Contra malum hoc video: lectoribus peius opus parare, cum minus praemeditatus fuerim, exque habitu desidiam fortasse nasci, curiositatem saltem minui in menda coercendo.

Illud certissimum est: pavor errandi munuit in dies, si quotidie aliquid scripseris, vel quia nonnunquam aliquid pulchre conceptum inter scripta tua invenisti, vel quia expertus es sine mendis commentarium paene nullum, etsi ter quaterve lectum, edi posse.  Nunc quidem sic opinor, menda persequenda atque coercenda, si potes, sed omnium primum est scribere idque voluptate.  Pravus est magister qui discipulo errata solum indicet, conamina scribendi parvi faciat.

Si inter lectores nonnulli adsunt qui mendorum causa Latine scribere minus audeant, timorem dimittant et in hoc capite vili doceantur tantulum progredi si ad laborem accinctus es.

Valete, amici siqui adestis; si minus, valete etiam

30/06/2006 23:52 thersites Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris