Utri? Neutri.

Ningit. Videar forsitan inanis, de tempestate loquens. Sed nihil magis me incitat, nihil ditius invenio nec uberius.

Hispania tota nunc disputare videtur utrum Zapaterus an Rajoius melior futurus sit primus administer. Equidem minimam inter eos percipio differentiam, cum utriuslibet victoria utrumque favebit manipulum, ex duobus qui hanc terram dominantur et qui in hoc unum conveniunt: nihil mutandum legis electoralis. Non enim duae politicae notiones in Hispania certant de administrandis patriis, sed duo exiguissimi manipuli de dominationis partitione. Et neutri scilicet curant de publica educatione. Hoc unum scimus: si socialistae vincunt, nihil immutabitur; si populares qui vocantur, scholae catholicae magis favebunt. Sumus inter famem et esuritionem.

Sunt alii quibus suffragia tribuamus; sed telehorasi vel radiophonio non sunt, ergo quasi non sunt.

Quae indigentia!  Puto adhuc bona non sum valetudine.

Aregrada

Sol calefacit campos, qui ver olent, cum nulla fuerit hiems. Imbres proximae hebdomadis omnibus optatissimi e siccitate nos vindicant: amygdali quae timide florebant omnes jam flores apertos apibus obtulerunt.

Segniter ago. Lego, aspicio. Mundum volvere patior, nequaquam impellens.

Alio die, per Aregradam spatiantibus, haec domus obvia fit nobis. Circa quingentos ei ostio annos aestimo. Pauper est, sed meliora vixit.

Caelestis Eichenseer

Hoc mense nisi fallor periit Caelestis Eichenseer, tribus et octoginta annis abhinc natus in Bavaria, cultor inter primos ejus latinitatis quam vivam appellant: utrum alia coli possit, me ipsum interrogo. At, fateri debeo, multos per annos equidem credidi latinum coli posse nulla quotidiana exarata linea, quod hodie mihi plane absurdum videtur: plerisque qui docemus item accidisse suspicor. Sed interdum hinc illinc varias quaerabam vias latino fruendo et fruitione docendo: quibus Caelestem non obvium fieri difficile plane erat. Per libros et commentarios periodicos velut Palaestra Latina et alios, ille vir multos nostri saeculi docuit ex longinquo.

Mortis notitiam attulit rete. Eadem ad me pervenit hic nexus, aditus ad verba Caelestis (et Terenti Tunberg):

http://www.youtube.com/watch?v=XIVgpKGUavI

Cum mortem acceperim, librum quaesivi Caelestis, qui liber (ferme certus eram, quamvis nomen ejus mente amisissem) domi erat. Frustra. Hodie autem mane, cum convalescens nubeculatam Titini relegerem 'De sigaris pharaonis', in nomen interpretis incidi: 'in Latinum convertit Caelestis Eichenseer, auxiliantibus Gaio Licoppe et Francisca Deraedt Bruxellensibus et Sigride Albert Saravipontana'. Lectio voluptas fuit, ceteris etiam attentior, amicis tributus honos, praesertim Caelesti.

Fabula medica

Morbo correptum levi sed maxime inopportuno consolatur me lectio fabulae Niels Klim, a Ludovico Holberg norvego jucundissime exaratae. Gratias Xaverio meo ago toto corde quod nexum hunc ad me miserit nunc vere opportunissimum:

http://www2.kb.dk/elib/lit//dan/holberg/klim/

Hanc fabulam ergo vobis commendo quibus cordi fuerint historiolae Swift vel Cyrani, hoc nostrae addito commodo, quod latine primum edita fuit latinamque legere possumus. Valete.

Aurora

Non proximus, sed prior solis dies vere solis dies fuit: non autem in vico meo qui, ima in valle mersus, hoc anni tempus sub nebulis non raro solem conspicere desiit tres quattuorve continuos dies. Quid tunc agamus bene callemus: satis est paululum ascendere; quinque chiliometra ad montem Cajum itineris sufficiunt aliquando relegandae nubi, soli contra fruendo omni splendore. Quam gratus tum gradus ex umbra in lucem, e nubilo frigore ad luminosum apricum.

Ad Aregradam ascendimus, oppidum medio aevo natum, cujus viis arabicus sermo audiri hodie iterum potest, primum, nisi fallor, ab saeculo, octavo vel nono, quo conditum est: denuo enim apparent in Aregrada mauri vel aegyptii, puerorum pulla pelle genua hoc humo sordent, mulieres transeunt linguam loquentes aspirantibus sonis plenam, caput tectae serico panno.

Scio esse nonnullos quibus parum placet haec gentium commixtio quae nostris oppidis fit. Inter eos non sum. Etiam aliquid me particularis gaudii cepit videntem ipsos urbem habitare sub quorum cultu nata fuit. Immigrantes non timeo; colores afferunt. Iis absentibus periremus.

Non longe ab Aregrada parvus est vicus nomine Vozmedianus. Vetus est ibi castrum ex quo castellani et aragonenses mutuo scrutabantur odio. Ibi, sub sole spatiantibus, obviae fiunt duae anus, ferme solae in vico habitantes: sedentes in via, de omni re scibili garriebant, voce antiqua, suavi. Consedimus audientes, et tepido sole et sono vetusto delectati.

Ambarum major Aurora appellatur: nonaginta et quattuor annos nata est et, ut ipsa nobis dixit, 'deo gratiae sint datae, nullus sensus mihi deest'. Nec ardens Apollo, hoc februarium mane.

Nova organa basilicae Pilaris

Gratias ago vobis qui et me longiores et facetiores fuistis. Morbo laboro inertiae. Et alia me detinent. Novas ergo imagines, dum maneat siccitas vel districtio, pro litteris offeram.

Ex iis quae hac hebdomade facta sunt, hoc est quod magis memorabile duco: nam non semel in anno inaugurata sunt nova organa in templo urbis capitali. Quod Caesaraugustae accidit mane martis diei. Vesperi primum concentum, auditu dignum, dedit Michaelis Bouvard, qui organa Tolosae et Lutetiae profitetur, peritus musicus et comis homo. Ab amico accitus, adfui et ex optimo audivi loco. Etiam optimus inde erat mihi conspectus primatum civitatis: praetores, episcopi, senatores inter se ambientes amplexibus multis, osculis et venerationibus. Phy! Deinde tandem Bach, Grigny, Mendelssohn, Franck, Bouvard (Michaelis avus), Messiaen. Pulchrum!

Felix et Regula

Duo beati homines, qui caelesti aspectu fruuntur, caput in manibus habent. Hic eorum est imago, super fontem viculi.

O mi heros

Dubitari non potest quin Julianus sit Ammiano Marcellino maximus illius temporis heros. Itaque describitur imperator iis delineamentis quibus soliti sint depingi semidei: patientissimi, constantissimi, prudentissimi. Sint denique qualecumque, sed supra humanum modum. Nec non etiam sunt illi amatores indefessi: nonne ita hodiernus Bonaparte, Sarcocius ille, vel paulo prius alterius imperator mundi Johannes Kennedy? Mementote quae ridiculae fabulae narrarentur de sexualibus atque intellectualibus gestis Kennedianis. Has in reductas oras notitiae inauditae tunc pervenerant, posse Jacobellae maritum mille paginarum scientiam acquirere, obliquo legentem oculorum cursu, celerrimo unius horae tractu. De isto lectionis velocissimae facinore, vulgatissimo tunc ad stultorum stuporem, nonnullas facetissimas paginas scripsit Petrus Salinas, poeta noster ('El defensor').

Sobrius contra videtur Ammianus nocturnam Juliani diligentiam ponderans (16 5 4s):

"Hinc contingebat ut noctes ad officia divideret [Julianus] tripertita, quietis, et publicae rei, et Musarum. Quod factitasse Alexandrum legimus Magnum, sed multo hic fortius: ille namque aenea concha supposita, bracchio extra cubile protento pilam tenebat argenteam ut, cum nervorum vigorem sopor laxasset infusus, gestaminis lapsi tinnitus abrumperet somnum. Julianus vero absque instrumento, quotiens voluit, evigilavit et, nocte dimidiata semper exsurgens, non e plumis vel stragulis sericis ambiguo fulgore nitentibus, sed ex tapete et sisyra, quam vulgaris simplicitas susurnam appellat, occulte Mercurio supplicabat (quem mundi velociorem sensum esse motum mentium suscitantem theologicae prodidere doctrinae), atque in tanto rerum defectu explorate rei publicae m[unera] curabat..."

Homines liquet admirari oportere. Quid ad rem, si admiratio puerilis? Non aliter detractationes pueriles pari pacto esse solent...

Castellum quod videtis oppido Berdejo est, apud fluvium Manubles.  Valete.

Marcellinus commentarios legens

Nemo, opinor, nostri saeculi non agnoscet quae pagina ante oculos esset Marcellini dum historicus Gallias describeret in libro 15, 11, 1:

"Temporibus priscis, cum laterent hae partes ut barbarae, tripertitae fuisse creduntur in Celtas eosdemque Gallos divisae et Aquitanos et Belgas, lingua institutis legibusque discrepantes. Et Gallos guidem, qui Celtae sunt, ab Aquitanis Garunna disterminat flumen, a Pyrenaeis oriens collibus postque oppida multa transcursa in oceano delitescens. A Belgis vero eandem gentem Matrona discindit et Sequana, amnes magnitudinis geminae; qui fluentes per Lugdunensem, post circumclausum ambitu insulari Parisiorum castellum Luteciam nomine, consociati meantesque protinus prope Castra Constantia funduntur in mare. Horum omnium apud veteres Belgae dicebantur esse fortissimi ea propter, quod ab humaniore cultu longe discreti nec adventiciis effeminati deliciis, diu cum transrhenanis certavere Germanis. Aquitani enim, ad quorum litora ut proxima placidaque merces adventiciae convehuntur, moribus ad mollitiem lapsis, facile in dicionem venere Romanam."

Ammianum videmur deprehendisse Caesariana persequentem verba. Nonne venustum? His aliis vero verbis quibus jucunde Gallos sui temporis describit, paulo infra, syrus rerum scriptor e proprio hausisse fonte mihi videtur:

"Celsioris staturae et candidi paene Galli sunt omnes et rutili, luminumque torvitate terribiles, avidi jurgiorum et sublatius insolentes. Nec enim eorum quemquam, adhibita uxore rixantem (multo se fortiore et glauca), peregrinorum ferre poterit globus, tum maxime cum illa, inflata cervice suffrendens, ponderansque niveas ulnas et vastas, admixtis calcibus emittere coeperit pugnos, ut catapultas tortilibus nervis excussas".

Quid illo femineo jucundius Obelige?

Decadentis Romae plura

De primatibus romanis querebatur Ammianus, musicae pro armis deditis, histrionibus pro bibliothecis. Paulo infra (14 7 25) has addit historicus de plebejis querimonias:

"Ex turba vero imae sortis et paupertinae, in tabernis aliqui pernoctant vinariis, nonnulli sub velabris umbraculorum theatralium latent (quae Campanam imitatus lasciviam Catulus in aedilitate sua suspendit omnium primus); aut pugnaciter aleis certant, turpi sonu fragosis naribus introrsum reducto spiritu concrepantes; aut, quod est studiorum omnium maximum, ab ortu lucis ad vesperam sole fatiscunt vel pluviis per minutias aurigarum equorumque praecipua vel delicta scrutantes. Et est admodum mirum videre plebem innumeram, mentibus ardore quodam infuso, e dimicationum curulium eventu pendentem. Haec similiaque memorabile nihil vel serium agi Romae permittunt."

Quam jucunda nota, illa de naribus! Ceterum, illi romani de curribus curulibusque victoriis pendebant, hi europaei de pedifollicis pugnis et de ligaminis cruralibus lusorum. Forsitan etiam nos, perinde ac illi, decidimus.

Imaginem addo alterius Montis Caji faciei, luce occidentis solis coloratae. Valete.

Aranda

Alteram Montis Caji faciem heri visimus. Dies fuit clarus et quasi calidus. Nubes imbresque nuntiabantur, sed harum paucae, illorum nullus  sentitus est.

Quem vicum videtis Aranda Montis Caji vocatur, siccos inter montes positus, ipse siccus ni brevem hortorum fascem fluvius ejusdem nominis Aranda irrigaret.

Hodie pluit: quattuor exiguae guttae, sed prima anni pluvia est.

Ammianus Marcellinus

Circa duodeviginti abhinc annis Matriti pulchram novamque editionem emi Historiarum Ammiani Marcellini, bilinguem factam a Wolfgango Seyfart Berolinensi domui editrici 'Akademie'. Tunc sine ordine hunc vel illum operis librum inceptavi sed, ut accidere solet, nec indocto mihi facile fuit orationem Marcellini penetrare, nec lectioni satis continuae vacavi. Procul autem negotiis his saturnalibus, cum nuper edito ejusdem operis volumini me contulissem, tot mendosa, tot corrupta, tot abstrusa repperi ut novam, quamquam hispano sermone, reliquerim, veterem latinam germanicam quaesiverim relegendam: nunc meliore, di immortales, quam antea exitu. Cum me minus stupidum fieri verisimile non sit, legendi commoditatem huic novae latine scribendi consuetudini summo cum gaudio tribuo, eidem me voveo majore etiam alacritate atque conatu.

Aliquot locos dum legerem huic blogio excepi, ad minuendos scilicet et labores meos et cruciatus legentium. En locus quarti et decimi libri ubi historicus syrus de Roma deque corruptibus urbis moribus, ut mos est latinis scriptoribus rerum, queritur solito planctu:

[6, 18] "Quod cum ita sit, paucae domus, studiorum seriis cultibus antea celebratae, nunc ludibriis ignaviae torpentis exundant, vocabili sonu, perflabili tinnitu fidium resultantes. Denique pro philosopho cantor, et in locum oratoris doctor artium ludicrarum accitur, et, bibliothecis sepulchrorum ritu in perpetuum clausis, organa fabricantur hydraulica, et lyrae ad speciem carpentorum ingentes, tibiaeque, et histrionici gestus instrumenta non levia."

Memini comicarum Asterigis fabularum, quarum in quadam nonnullos decadentes crassosque senatores comparent vina bibentes musicenque audientes dum canerent: "Decadamus! Decadamus!" Sed satis.

Hodie primum vidi parvula Sophiam. Videte quam bene ploret, somno vexata, secundo aetatis mense. Valete.

Harpyae

Quae Duratone a XII saeculo, ex capitulo peristyli, arcano nos intuitu contemplantur.

Nihil agere, quam facile!  Quorsum festinatio?  Eodem trepidi concurrimus ac placidi.

Duraton

Alio die jucundum fuit, inter Matritum et Septem Publicam, hunc viculum ejusque templum romanicum obvium fieri. Praeterita illa saecula nobis reliquerunt amplos campos et has gemmulas. Quid nos relinquemus? Interdum timeo ne cultus noster aliud nihil relinquat nisi multa caementa multasque sordes.

Sepúlveda

Captus sum amore ab hoc vetere, pulchro oppido castellano!

Circa Polarem

Hora antelucana caelum parebat perpulchrum: Saturnus in Leone, apud Spicam Luna; Scorpio meridianus, stimulo sub horizonte celato; scandens ante Solem, prior Venus, Juppiter secundus.

Multo jam die, domum regrediens, cum S... in via convenimus. Comitem obtulit, hominem juvenem, timidum, ea minorem natu, octo vel decem annis, annulo argenteo in mala dextra. S... ridebat continuo; laetam vitam agere se; Saturnalium festos dies ambo Siciliae fuisse; novam domum visendi gratia adirem, saturni die vel solis, pactum? (Bursaone nunc habitat, unde familia orta est Alexandri VI.) Quam dulcis juventus, spem meliorum dierum tam cito recolens! S... non modo laeta, sed junior et pulchrior videbatur.

Vesperi symphoniam audivi, canentibus inter alios meis caris discipulis Maria (violinus) et Maria (tibia argentea). Musica afroamericana: jazz. Jucundum!

Quam pulcher dies, quam pulchra nox!

De papissa Johanna

Inter libros quibus maxime delector hunc numero Emmanuelis Roidis. Quam agilis prosa! Quantum in verbis ingenium! Eorum auctorum est, hic graecus, qui scribere non possunt (ut Macedonius Fernández aiebat) nisi cogitantes. Hac etiam virtute addita, quod Roidis egregium se praebet peritum historiae medii aevi.

Fabulam de papissa Johanna legere poterat adhuc hispanus ex una editione cujus fons erat, non sermo nec opus graecum, sed lingua anglica ex adaptatione Laurentii Durrell: potabilis certe editio, non autem sine suspicione. Sed aliter hodie res se habent.

Nova interpretatio, nunc ex graeco sermone, edidit anno 2006 Universitas Hispalensis. De quo certiores facti sumus casu (haec incommoda sunt editionibus universitatum, quae tarde, male aut nunquam distributae sunt), nam amica nostra interpretem coluit cordubensem Carmen Vilela in Paro, Archilochi patria.

Ex universitate volumen quaesivi per epistulam: editionem exhaustam responderunt. Non me dedi: quaesivi per librarios. Heri Caesaraugustae exemplar accepi.

Satis contentus sum. Interpretatio, quantum legi, optima est. Prologus interpretis plura de auctore docet.  Duo Roidis prologi accedunt, et in fine annotationes ipsius auctoris.  Et forma libri (typis, charta, ceteris) priorem superat. Gratias ago librario, interpreti, Pupae carae Pannoniae!

Primasne contra latinitatem?

Nuntius ex Francogallia ad nos pervenit maestissimus, si quod continet verum est. Nam praeses Sarcocius (de illo loquor qui nuper apud Nilum vetera Aegyptiaca peregrinaverit amasia cum novissima) dixit ferme, si nuntius non mentitur, hoc vel aliquid simile: "Si parentes cupiunt ut liberi linguam latinam graecamve discant, non est cur ceteri cives isti libidini pecuniam expendant". Num vere ita dixit? Num bene intelligo?  Num latinus et graecus sermones a publica educatione Francogallis juvenibus deerunt?  Huncine administrum patitur Francia, natio cujus cultum atque educationem semper admirati sumus? Vix credi potest.

Adeo Sarcocius est analphabetus?

Ceterum... Num Montem Cajum procul videtis, fluitantem super nebulis quibus caligatur vallis? Hoc photogramma die solis proximo excepi, a montibus Alcubierre. Circa hos saltus paene desertos quidam homines callidissimi maximum negotium machinantur: locum inmensum struere, ludis fortunae aptum, qui Las Vegas Californianas aemulari valeat. Nomen jam dederunt: 'Gran Scala'. Hoc unum in ore omnium est Aragonum.

Equidem has solitudines malo desertas.

Robertus Piscator

Ante diem XV kal Feb defunctus est Robertus Fischer, inter eos qui latrunculis vitam impenderunt praestantissimus. Multi enim duellum illum cum russo Spasski suspensi sequebamur, triginta abhinc annis, Reiciavici decertatum in capite Islandiae, quo oppido et victoriam summam sibi paravit, et eodem ultimum obiit diem ille magnificus vesanus. Plus quam ludus illud videbatur, immo aliis libertatis ob summissionem, aliis privati contra instituta, aliis Americae in Asiam pugna; paucis autem candidus latrunculorum ludus. Requiescit nunc; et nos aliquando requie fruemur aeterna.

Illorum memor annorum, quibus etiam nos ludo arsimus, vetus volumen aperio quo incruentas meas cum amicis pugnas, quas mihi non invideret Hannibal, annotare solebam.

Quomodo latinius hodie annotarem? Ex me ipso quaero; ipse respondebo. Litteram L latrunculis darem, si res posceret, id est militi gregario seu legionario. Littera R regi manebit. Regina ne irascatur, basilissam eam appellabo, ac litteram B ei adseram. Apud reges episcopos, ut anglis placet, esse ego nolim; eos potius signiferos faciam, atque S initialem arripiam. Sequentur equi vel equites, quibus E dabo, et in angulis turres, littera T signatae, pugnam exspectabunt. Ceterum numeris (1, 2, 3 ceteris) utar ad ordines, litteris (a, b, c ceteris) ad columnas indicandas. Littera 'x' casum bellatoris monstrabit. Signum crucis '+' periculum regi comparatum docebit.

Placet experiri sed, defatigari nolens, minimam eligam ex pugnis voluminis mei. En ergo quam debellavimus ante idus junias anni MCMLXXXIX, apud Montem Cajum, cum Andrea Laterario philologo: 1: e4, c6; 2: d4, d5; 3: e5, Ed7; 4: Sd3, c5; 5: e6, fxe; 6: Bh5+, g6; 7: Bxg+; nigrae se dedunt.

Nequaquam lassus sum. A, gaudia victoriae!

Titi litterae

'Aquaeductus Elisabeth II' ('Canal de Isabel II') institutus fuit ad aquas matritenses gerendas et moderandas. Magna ejus instituti lacuna, Matriti ad septentrionem exstructa, vacua hodie et apte refecta, exhibendorum collectiones his annis accepit. Nunc 'Roma (SPQR)' omnibus patet per spatium hypostilum olim aquis plenum. (Cur hodie et nunc, haec exhibitio? Arcanum. Nisi quod cultus administratores nunc peregrinis, pecuniis, momento perpetuo egent. Quorsum plura inquirere? Fruamur, dum liceat!)

Exhibitio haec multa pulchra oculis offert, nonnulla mihi nova. Duo ex omnibus placuerunt. Alterum, cenotaphium Felicitatis, signo mulieris ornatum in lecto jacientis, etiam versibus graecis quibus Claudius Agathinus uxoris orbitatem deplorabat et ipsam canebat, novam et non minus fidelem Penelopem. Quod epigramma hic apponerem nisi quod non facile typis graecis utor hoc quidem in ordinatro.

Alterum, litterae ab imperatore Tito Vespasiano missae Muniguam (ad oppidum non longe ab Hispali situm) liti pacandae. Immodice gaudeo cum facultas datur legendi frustum, ut ita dicam, etsi parvulum vitae. En illud, sicut notavi, paucis seclusis additis:

"Imp(erator) Titus Caesar Vespasianus Aug(ustus) Pontif(ex) Max(imus), / trib(unitia) potest(ate) VIIII, imp(erator) XIIII, co(n)s(ul) VII, p(ater) p(atriae), salutem / dicit IIIIvir(is) et decurionibus Muniguens(ibus).

"Cum ideo appellaveritis ne pecuniam quam debebatis Servilio / Pollioni ex sententia Semproni Fusci solveretis, poenam injustae / appellationis exsigi a vobis oportebat, sed ego malui, cum in-/dulgentia mea quam cum temeritati vestra loqui, et sester-/tia quinquaginta millia nummorum tenuitati publicae / quam praetexitis remisi. Scripsi autem Gallicano amico / meo pro co(n)s(ule) pecuniam quae adjudicata est Pollioni nume-/rassetis ex die sententiae dictae, usurarum vos computa-/tionem liberaret.

"Reditus vectigaliorum vestrorum quae conducta habuisse Pol-/lionem indicatis, in rationem venire aequom est, ne quid / hoc nomine rei publicae apsit. Vale.

"Datum VII idus septemb(ris)."

Viginti ergo diebus post Pompejos vulcano deletos. Valete.