Facebook Twitter Google +1     Admin

Se muestran los artículos pertenecientes a Agosto de 2012.

Juveni vernae suae

20120801210432-12vii14-045.jpg

Haec lapis funebris videri potest Mediolani in aedibus quas Rationis vocant, id est in vetere sede administrandae urbis.  Sic legebam:  "Gaius Atilius Quinti filius Secundus, sibi et Valeriae Publii libertae Crocin(ae?), uxori suae, et juveni vernae suae, vixit annos X".  Num uxor atque verna sunt eadem mulier, vel potius puella?  Vae miserae!  Partu mortua est.

01/08/2012 21:04 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

Solarium latinum

20120802224217-12vii14-102.jpg

Notandum duodevicesimo saeculo Brigantione, vel Brigantio, in pulchro oppido Italiae Galliaeque finitimo, vixisse pictorem quendam horologia sollertem componendi, cuius non pauca nec parva opera servantur in aedium parietibus.  Vias perambulans acclinis Brigantionis nonnulla solaria mecum adduxi per photographemata.  Inter quae videte quam latinissimum hoc, cujus vix aliquam invenias partem non sententiis verbisque coopertam latinis, ex illo tristiculo 'Vita fugit sicut umbra' usque ad elegans distichon quod praecipua est sententia:

     Haec cum sole fugax Themidis Martisque labores
          et venale forum dirigit umbra simul.

Namque in oppidi foro situm est horologium.  Brigantionis mores videntur finxisse et pictor hic, et architecti militares.

02/08/2012 22:42 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Facetiae italicae

20120803214046-12vii14-071.jpg

Inter jucunda quae Mediolani vidi non pauci fuerunt grafitti in via Portae Ticinensis, quae via referta est scriptis, picturis, sententiis ad vitam publicam ac privatam pertinentiis, aliae pulchriores, aliae acutiores.  Haec inter omnes maxime placuit, colorum gratia, ingenii causa nonnullorum jocorum.  Plus placebit mihi, si etiam vobis placebit.

03/08/2012 21:40 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Besalú seu Bisulduni

20120807193726-12vii14-163.jpg

"Embotits i formatges casolans".  Quam amabilis est terra catalana!  Claustrum oppidi quod vocant Palamós nunc aiunt esse minime mediaevale sed saeculi praeteriti: multa enim tunc imitata sunt vetustatem (historicismum, puto, appellant).  Forsan haec porticus non ultra centum numeret annos (arcus enim audaciores mihi videntur), sed quid ad rem?  Nonne pulchra?  Sed hoc pulchrior est, quod habet "farcimina et casei domestica".

07/08/2012 19:37 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Ripafracta

20120809143440-12viii6-005.jpg

Haec pulchra domus eminentem occupat locum in Ribafrecha, ubi nuper fui cum amicis.  Ribafrecha secundum flumen Leza est, sicut indicat nomen (riba- est 'ripa', -frecha id quod 'fracta'; falli me putarem, si fluminis ora, qua conditum est oppidum, non esset vere anfractuosa), in regione inter pulcherrimas Hispaniae quae vocatur Cameros.

Pars domus superior ex lateribus constat, ut solet in hac regione saxo plerumque carente; finita, dicerem, saeculo septimo et decimo.  Pars inferior saxo quadrato structa est: fundamentum, eo lapide quem vocant, puto, conglomeratum (lapillis congestum flumine tritis in caemento durissimo), paene integrum manet; cetera pars, quae praecipue fert ornamenta, ex diverso lapide, cujus vocabulum latinum ignoro et quem vernaculo appello 'arenisca'.  Haec tempore et carie confecta est mirum in modum; arenisca enim facile scalpitur, sed nonnumquam et aqua et vento eadem diffluit celeritate.

Aedes, sicut homines, tempus ornat rugis canisque; desunt dentes; genu dolet.

Quod Freudiani vocant 'projectionem'.

09/08/2012 14:34 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Vervactum et desidia

20120810211901-12viii6-010.jpg

Hi sunt anfractus fluminis Leza, prope oppidum Ripafractam.  Quot arva nunc deserta ac neglecta in Hispania videntur, cum tot homines officia sua atque artes gestiant exercere!  Paradoxa stolidae hujus civitatis.

10/08/2012 21:19 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Faccia grottesca

20120812161832-12vii14-038.jpg

Quamquam non diu ante ordinatrum morari conor, hos lentos caloris dies non pauca lego quae ante non poteram amicorum Interretis, in blogis praecipue quae aliquantum neglexeram.  Neminem imaginor Nusquamiam pererrans, mensem Romanum invideo Sandrae, cujusdam amici narratiunculas miror...

Praeter voluptatem ipsam legendi, aliquid dictu dignum ex lectionibus hodiernis depromo: aut me penitius celeriusve sententias eorum intellexisse aut (quod potissime credo) illos in dies pellucidius ac luculentius exprimere quae cogitent quaeque velint.  Quod eo magis nos juvat reputantes, re vera sperantes, paria de nobis olim dictum iri.

Ecce vultus ridiculus supra januam aedium nobilium Albae ad Tanarum.  Multa ridicula sunt in orbe; contenti sumus si placeant.

12/08/2012 16:18 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Hic eram

20120815153348-12viii14-011.jpg

Heri Lapurdi hora antelucana conjunctionem Veneris et Lunae super flumine Niva contemplabamur (sorores enim ad pedes Gemellorum nunc sunt signiferum currentes); casu in manu erat machina luce depingendi et, cum pulcherrimum esset spectaculum, conatus sum, sed frustra, aliquid vero simile captare.

Hoc etiam a maioribus nostris differimus, quod ad lucem describendam plurimos conatus, quadraginta, sexaginta, fere gratis facere possumus.  Amici adulescentuli ne bona quidem photogrammata obtinere jam contendunt, sed ad retia socialia, quae vocant, omnia qualiacumque sint apponunt, nihil ultra ferme dicturi nisi scilicet se illic fuisse.  Quod minime intellegimus antiqui, quibus adhuc 'bona' atque 'mala' sunt photogrammata, malisque minuitur decus nostrum.

Equidem non sexaginta, sed sex vel octo feceram.  At hoc malum photogramma est omnium melius.

15/08/2012 15:33 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Albingauni

20120818222725-12vii14-012.jpg

Quam formosa Italica tellus et civitas!

Et in hoc pusillo bibliopolio quod ad dextram imaginis, coram templo videtis, tot pulcherrima volumina erant, et tam vili pretio!  Multos mecum attulissem, nisi nunc plane scirem oculos nobis non jam restare ad tot libros legendos.

Hoc serio opinor, at nullo afficior maerore.  Cum legere non potuero, pro certo habeo nec falli credo, amor legendi defiet.

18/08/2012 22:27 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Novi nuntii latini

Per blogum Sandrae, quo tam utilia atque grata didicimus, notitiam accepimus novorum nuntiorum latine radiophonio editorum a Christophoro Macias qui in studiis malacitanis profitetur.  Quae notitia summo gaudio summaque gratia in primis accipienda est, nam hi primi (equidem Sandrae etiam in hoc fido) nuntii latini in Hispania radiophonice sunt editi.

Latinitas in Hispania, haud semel dixi, miserrime jacet.  Scribere audere latine, ne dicam radiophonio loqui, quamvis hominis audacis dici possit, potius hominis magnifici atque humilis aestimare forsan oporteat, cum tam facile sit ut sententiolas nugasque prodentium ignorantia, si minus nudata, certe per suturas, ut ita dicam, pelluceat ac publice pateat.  Qua de re has nugas relegentes ipsi fimus quotidie certiores.

Aliquantum tamen gratiam amittit res cum nuntios audientes docemur non omnino latinos esse, sed hispanicos plerumque, paucis intermissis anfractibus latine lectis.  Sed hoc aliquantulum gratiae, non omnem non maximam non magnam partem adimit.

Gaudium tamen et audientis spem aliquanto plus officit unus aut alter lapsus in accentu, hic ille soloecismus in verbo, nonnulla barbara constructio, quibus omnibus nuntius plus justo foedatur.  Patet Christophorum Macias vivam Latinitatem minime colere; liquet ei esse colendam.

Exemplo sint nuntii proximis idibus juliis editi (quos per Sandrae blogum audias sis suadeo).  Ex his tria tantum gravioris momenti menda monstrare volo.

"Censebat ut hoc paulum temporis perduraret".  Qua in sententia illud "ut" cum subjunctivo praeterito prave subicitur verbo ’censendi’, cum ipsum praeteritum et ad futura referatur et (sicut per hispanicam patet interpretationem) minime voluntatem sed declarationem exprimat.

"Ut nobis persuaderet discrimen celeriter desinaturum esse".  Ubi nescimus quid sit ’desinaturum’, quamquam licet imaginari verbum quoddam ’desinandi’, a verbo ’desinendo’ aliqua via exortum.

"Praesidens noster nuntiavit se fiscale pretii additamentum (Hispanice IVA) ascensurum esse", facetissime dictum est, cum cogites ’praesidentem’ noster fiscali additamento equitantem.  Auctorem fefellit lingua sua, ubi verbum ’subir’ cum ’sursum ire’ significet, tum etiam ’sursum portare’ sibi vult; at non ita dici potest de ’ascendendo’, verbum quod, optima saltem latinitate, solas patitur objectas res ad quas ascendat subjectus.

Non improbare cupio Christophori incepta, cuius scientia sufficeret, certus sum, ad illa menda corrigenda sine auxilio nostro.  Sed ipse professor, cuius vox tam bene sonat, cuius accentus non invenustus est, non modo neglegenter aliquanto se habuisse confitebitur sed etiam concedet hanc reprehensionem meritum esse.

Multa adhuc Christophoro (sicut omnibus, quis hoc neget?) discenda sunt.  Sed ad menda id genus corrigenda (et hoc est quod maxime intellegi cupio) una est via: cultum vivae latinitatis.

Si ea patientia usus est lector ut hactenus legerit, relegat postulo paragraphum alterum.  Quicumque in Hispania hodie, hisve in latinitatis desertis, vivo conamur uti latino in hoc discrimen incidimus, invitos exemplum fieri pravae latinitatis.  Quid enim sumus nisi tirones?

24/08/2012 21:21 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema Hay 2 comentarios.

De viva latinitate

De nuntiis latinis meditantibus aliquid oblatum est nobis publice dicendum de viva latinitate.  Nam persaepe nonnullos audivimus collegas atque amicos illis blande irridere (etiam alios non tam blande) quibus cordi sit latine vel scribere vel loqui.  Forsan ipsi aliquando risimus.  Quidni?  Nonnumquam ridiculi sumus in studiis cupiditatibusque nostris.

Sed, jocis omissis, jacet quidam error et praepostera de loquendo aestimatio.  Irrideatur sane qui vix elementa callens ad omnium divinarum humanarumque disputationes se conjecit.  Sed pariter irridendi sumus qui latinum profitentes vix unum quimus, ac non sine multa cunctatione multoque sudore, verbum facere, gratiis maximis dis actis si non prave emissum.

Duae sunt viae ad sermonem quemlibet discendum: una, qua nos latinum docebamur, nihil ad colloquendum respectat, attenta tantum ad intellegendos textus, sententias, verba, ad penitus capiendas formas, casus, ad omnia usque ad fimbrias consecanda quae vel materia vel sensu amplectitur lingua.  Hac certe via longissime licet progredi, nec illa sumus decepti: multa de latino sermone didicimus quae hac methodo omissa sciri plerumque non possunt.  In mentem venit stupor collegae cuiusdam nostri, linguae hodiernae professoris (similia forsan lector expertus sit) impotentis ad nos respondendi de nescio qua simplicissima re syntactica quaerentes.  (Ad quam rem penitus responsum dedit, obiter dicam, paulo post, discipula nostra quae linguam illam studebat et nunc jam optima philologa publice facta est.)

Alteram enim methodum linguas hodiernas profitentes plerumque sequuntur: qui, ea quisquilias ducentes quae nos tanto pelliciunt, minime ad textus, immo ad vivum sermonis usum ab initio sese conferunt.

Altero more, syrtes atque praepedimenta syntactica; altero contra, commoda ac facilia, immo humilia quaesita sunt.  Qui prima ducitur methodo, scire conatur qui casus, aut dativus aut ablativus, sit ’fluctibus’ in versu luctantem Icariis fluctibus Africum.  Quod minime alteram secuto curae est, qui contra utrum ’speculo me vidi’ an ’in speculo aspexi me’ an ’visus per speculum sum’ castissime enuntietur diligenter atque operose satagit.

Methodus ambae minime discrepant aut contrariae sunt; potest homo utrolibet incedere, vel bifariam, si vult.  Sed adeo insipientes sumus mortales ut alterum adhibentes instrumentum, alterum despiciamus vel praetermittamus, nos scilicet philologi methodum illam linguarum hodiernarum, has contra profitentes caram nostram philologicam.

Sed, di boni, cur, si neutra ad omnes difficultates potis est tollendas, altera alterius auxilio egens?  Quidni ambae adhibendae?  Qua de causa altera omittenda vel ridenda vel oblitteranda?

26/08/2012 22:21 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.

Perceleber

20120829201825-12i4-076.jpg

Rerumne scriptorem novistis?  Hic erant cineres, in Arce, ad januam Iunonis Reginae.  O Blonde, Blonde, quid de gloria tua?  Pauci faventur tecto dominae illius.  Nonne et ego pedem exhibeo meum sepulchra tua calcantem, ut aliquam attingam gloriam?  Aut verum sit gloriam me facere flocci?

29/08/2012 20:18 Julio Zaporta Enlace permanente. sin tema No hay comentarios. Comentar.


Blog creado con Blogia. Esta web utiliza cookies para adaptarse a tus preferencias y analítica web.
Blogia apoya a la Fundación Josep Carreras.

Contrato Coloriuris