Thersites

Memineram, dum sol occidebat, Hispani cuiusdam poetae, minus quam merebatur noti, Gabriel de Bocángel. Quamquam perfidus sum interpres, ne Latinum prodere videar, initium interpretabo soneti illius:

Sol solem fugit, et ab ipsius vitae manibus vita deletur,
temporis, natorum parricidae suorum,
pascentis aetates in messe saeculorum.

[Huye del sol el sol, y se deshace
la vida a manos de la propia vida,
del tiempo, que a sus partos homicida
en mies de siglos las edades pace.]

Nonnunquam sole occidente maeror gliscit. Bocángel, mea sententia, dum 'edades' scribebat, ad humanas propagines alludebat. Propior adest nox, et cum ea somnium, mortis imago. Tanquam foliorum genera, sic hominum...